Soms begint een nieuwe muzikale wereld met eenvoudige nieuwsgierigheid: hoe zou dit klinken?
Een zeeschelp, de kromming van een hoorn, gespannen snaren. Voor ons staat een voorwerp waarvoor je niet meteen een bekende naam vindt. Maar zodra je het aanraakt, verschijnt er een stem. Nu wil je luisteren.
In de muzikale ruimte van GAYA ONE klinkt vandaag Forest Harps — "Bosharpen", een nieuw project van The Crow Hill Company, dat een ongewoon handgemaakt instrument, oude klankkleuren en moderne manieren van werken met geluid samenbrengt.
Wanneer een schelp muziek wordt
Aan de basis van Forest Harps ligt een harp, samengesteld uit een elandshoorn, een zeeschelp, dierenribben en vislijn. De klank ervan combineerde het team met opnamen van psalteria — oude snaarinstrumenten. Een deel van de klanken werd bewerkt via een Leslie-kast met langzaam draaiende akoestische elementen, die de klankkleur beweging geven.
Hier ontmoeten verschillende materialen en manieren om geluid voort te brengen elkaar. De snaar trilt, de klankkast reageert, de elektronica verandert de ruimtelijke beleving. De musicus luistert naar het resultaat en beslist waar hij verder naartoe gaat.
Zo ontstaat een klankkleur die het waard is om te onderzoeken: de schakeringen ervan leren kennen, combinaties uitproberen, het geluid ruimte laten om verder te gaan.
Van een enkel voorwerp naar nieuwe werken
Forest Harps is uitgebracht als virtueel instrument: de opgenomen klanken zijn voor musici beschikbaar in een programma om muziek te maken. De set bevat afzonderlijke tokkelklanken, ensemblesamenstellingen en lang uitgerekte klankstructuren.
Zo kan de ongewone harp haar verhaal voortzetten in talloze composities. De een hoort er het begin van een kamermelodie in, de ander een ruimte voor een stem, een derde een kleur voor een toekomstig filmverhaal.
Het voorwerp zelf blijft uniek, maar de muzikale ontmoetingen met zijn klank kunnen volstrekt verschillend zijn.
De mogelijkheid horen
In dit verhaal verheugt vooral de vrijheid van schepping. Bekende materialen blijken het begin van onverwachte muziek, omdat iemand er aandacht bij bleef stilstaan en zichzelf toestond het te proberen.
Natuur en mens nemen deel aan één proces: de eigenschappen van het materiaal ontmoeten een aanraking, een gehoor en een bedoeling. Elk van de deelnemers levert een eigen bijdrage aan de gezamenlijke klank.
Misschien breidt onze planetaire symfonie zich juist zo uit: we luisteren aandachtiger naar de wereld, merken nog niet ontsloten mogelijkheden op en geven ze een muzikale vorm.
Een nieuwe stem wordt geboren in een ontmoeting — en nodigt andere stemmen uit om samen te klinken.
