Een slag, een pauze, een antwoord. Hout, metaal, elektronica. Een muzikale frase gaat van het ene instrument naar het andere, verandert van vorm en blijft in beweging. Je wilt luisteren — en meebewegen.
23 oktober 2026 elektronisch musicus en componist Jlin en het Chicago-ensemble Third Coast Percussion hebben een gezamenlijk album uitgebracht Vernacular. Het werd een nieuwe fase in hun tienjarige samenwerking, waarin hedendaagse academische muziek de elektronische praktijk ontmoet.
De titel laat zich vertalen als ‘levende taal’ of ‘plaatselijke spraak’. Voor deze ontmoeting past hij bijzonder goed: de musici bouwen hun eigen manier op om met ritme te praten.
De muziek ontstaat tussen de deelnemers
Third Coast Percussion is een ensemble dat het beeld van de mogelijkheden van slaginstrumenten verruimt. Op het nieuwe album spelen Sean Connors, Robert Dillon, Peter Martin en David Skidmore. Jlin neemt deel als uitvoerder op elektronica en slagwerk.
De opname vond plaats 4–8 mei 2026 in de Chicago-studio Electrical Audio.
Achter het gezamenlijke werk schuilen verschillende manieren van denken over muziek. Voor de percussionisten is klank verbonden met een fysiek gebaar: de aanraking, de kracht van de slag, de eigenschappen van het instrument. De elektronische compositie maakt het mogelijk om tijd, herhaling en de transformatie van klank op haar eigen manier te ordenen.
In Vernacular deze mogelijkheden worden materiaal voor gezamenlijke creatie. Zowel het afzonderlijke timbre is belangrijk als de manier waarop het op het naburige reageert.
Van voorgevoel naar gemeenschappelijk klankbeeld
Het album opent met Premonition — ‘Voorgevoel’. De compositie van Jlin werd gearrangeerd door Sean Connors. Het titelnummer Vernacular creëerden ze samen.
Ook de andere leden van het ensemble treden op als medeauteurs en arrangeurs: Peter Martin werkte aan Carbon 12 en Five Perspectives, Robert Dillon aan Grannie’s Cherry Pie, David Skidmore aan Summon en LC3. Deze details laten zien hoe diep de samenwerking doordringt in de opbouw van het album zelf.
Elke compositie heeft haar eigen verhaal van wisselwerking. Een muzikaal idee gaat door de ervaring van meerdere mensen en krijgt een vorm die in je eentje moeilijk te voorspellen zou zijn geweest.
Glass en Longstreth treden in gesprek
Het programma wordt aangevuld met Butterfly Dancing Over a Barrel van David Longstreth, bekend van de groep Dirty Projectors, en het arrangement Mishima / Closing van Philip Glass.
In het albumcommentaar merken de musici op: Glass verbindt de deelnemers aan deze ontmoeting. Hij werkte samen met Jlin en Third Coast Percussion, en voor Longstreth was hij een van de vroege inspiratiebronnen.
Zo krijgt de nieuwe release nog een dimensie — continuïteit. Muzikale ideeën blijven leven wanneer ze door nieuwe handen, instrumenten en manieren van horen gaan.
Luisteren met je hele lichaam
Het gezamenlijke programma beschrijven de uitvoerders als ‘kamermuziek voor de dansvloer’. 11 november 2026 staat het op het programma in het Amsterdamse Muziekgebouw.
In die omschrijving schuilt een vreugdevolle vrijheid. Je kunt de opbouw van de compositie volgen, details van de uitvoering onderscheiden — en tegelijk de ritmes laten doorwerken in beweging.
Probeer tijdens het luisteren één terugkerend geluid te kiezen. Volg het, richt daarna je aandacht op een ander. Het totale muzikale beeld verandert mee met wat je erin opmerkt.
Luisteren wordt zo een eigen kleine creatieve daad: iedereen verzamelt de ontmoeting met het werk via de eigen aandacht.
Wat heeft deze gebeurtenis toegevoegd aan het klinken van de planeet?
Vernacular voegde een nieuwe gemeenschappelijke taal toe, waarin de herkenbaarheid van de verschillende stemmen behouden blijft.
De musici brengen er vakmanschap, ervaring, gevoel voor tijd en eigen durf in. Hun onderlinge afstemming ontstaat in het vermogen naar elkaar te luisteren en ruimte te laten voor een antwoord.
Daarin schuilt een beeld van interactie dat ons dierbaar is. Ieder ontplooit de eigen mogelijkheden, en de ontmoeting laat iets ontstaan wat er voordien nog niet was.
In de meerstemmigheid van de planeet is er altijd ruimte voor een nieuwe samenklank. Soms begint die met één slag — en met de aandacht van wie bereid is te antwoorden.
