In de Oval Office, waar gewoonlijk vraagstukken van nationale veiligheid en internationale betrekkingen worden beslecht, klonken verhalen die het beeld van de mensheid van haar plaats in het heelal zouden kunnen veranderen. De Amerikaanse president Donald Trump beschreef in een interview voor het programma «60 Minutes» op de zender CBS ontmoetingen met piloten van de luchtmacht, die zowel tijdens zijn eerste als tijdens zijn tweede ambtstermijn plaatsvonden. Deze mensen zijn geen theoretici en geen liefhebbers van sensatie. Het zijn ervaren vliegers die de meest geavanceerde jachtvliegtuigen besturen, waaronder de F-22. Juist hun verklaringen noemde de president ‘heel vreemd’.
De piloten vertelden over ontmoetingen met objecten die met bekende technologie niet te verklaren zijn. Een van de meest opvallende episoden: tijdens een vlucht in een F-22 vliegt een rond object langs hen met een snelheid die drie keer zo hoog is als die van het jachtvliegtuig zelf. Geen enkel spoor van motoren, geen enkel zichtbaar teken van straalaandrijving. Het object verschijnt gewoon, haalt het toestel in en verdwijnt. Trump benadrukte dat deze getuigen ‘echt goede, betrouwbare mensen’ zijn, die men niet van neiging tot complotdenken kan verdenken. Zij zeiden ronduit: ‘Ja, er gebeurt daar iets’.
In hetzelfde interview raakte de president ook een diepere laag van dit onderwerp aan. Hem werd gevraagd naar verklaringen van klokkenluiders die het bestaan beweren van een geheim overheidsprogramma voor de bestudering van niet-geïdentificeerde objecten — een programma dat zo gesloten is dat het zogenaamd zelfs voor presidenten verborgen wordt gehouden. Trump antwoordde dat hij voor het eerst van iets dergelijks hoorde en geen enkel bewijs voor het bestaan ervan had gezien. Die woorden klonken rustig, maar ze brachten een al lang bestaande kloof aan het licht tussen de officiële informatiekanalen en de getuigenissen die jarenlang binnen het systeem circuleerden.
De Harvard-theoretisch fysicus Avi Loeb, voorzitter van de Wetenschappelijke Adviesraad van het Witte Huis voor UAP, bevestigde de betrouwbaarheid van de pilotenberichten. Hij sprak zelf met hen en karakteriseerde de waarnemingen als ‘geloofwaardig en verbijsterend’. De vliegers gebruiken de beste instrumenten, doorlopen een zware opleiding en zijn niet geneigd tot hallucinaties. Toch blijft de fysica van deze gebeurtenissen een raadsel. Een object dat sneller dan het geluid beweegt en een ronde vorm heeft, zou een schokgolf moeten veroorzaken. De piloten registreerden die echter niet. Luchtwrijving bij zulke snelheden zou duidelijke sporen moeten achterlaten, maar ook die waren er niet. Dit alles wijst op bewegingsprincipes die de moderne wetenschap vooralsnog niet beschrijft.
Loeb noemde ook de verklaring onder ede van David Grusch, evenals recente uitspraken van Jay Stratton over materiële objecten en zelfs complete apparaten die zogenaamd binnen bedrijven of overheidsstructuren worden bewaard. De wetenschapper zelf had geen direct bewijs van dergelijke vondsten gezien, maar benadrukte: als ze bestaan, zou de bestudering ervan in een laboratorium sneller antwoorden kunnen opleveren dan waarnemingen in de lucht. ‘Breng me naar het dichtstbijzijnde buitenaardse schip’, zei hij, waarmee hij een standpunt formuleerde waarin noch ontkenning noch blind geloof een plaats heeft.
Tegelijkertijd gaat het proces van openbaarmaking van eerder gesloten materiaal door. Een aanzienlijk deel van de informatie blijft geheim, niet zozeer vanwege de aard van de objecten als wel vanwege het gebruik van speciale sensoren. De komst van openbare gegevens van niet-geheime instrumenten moet de situatie veranderen. In Ithaca, in de staat New York, begint op de plek van de vroegere residentie van Carl Sagan de aanleg van een observatorium van een nieuw type. Een passief radarsysteem zal de lucht aftasten en vervolgens een grote telescoop op het object van belang richten. Zo kunnen beelden met hoge resolutie en spectra worden verkregen die de samenstelling van de materie onthullen. Op termijn is het de bedoeling dergelijke systemen in samenwerking met het Pentagon te plaatsen in gebieden waar dit soort verschijnselen het vaakst worden geregistreerd.
De pilotenverklaringen die in de Oval Office werden aangehoord, de woorden van de president over een geheim programma en het wetenschappelijke werk dat zich rond deze feiten ontvouwt, vormen samen één beeld. Wat decennialang aan de rand van de officiële aandacht bleef, komt geleidelijk aan het licht. Ronde objecten die de snelste jachtvliegtuigen moeiteloos kunnen inhalen zonder zichtbare sporen van motoren, zijn niet langer alleen verhalen van ooggetuigen. Ze worden het onderwerp van serieuze wetenschappelijke en staatsbelangstelling. Het verhaal dat begon met gesprekken in de stilte van een werkkamer, gaat nu over in een fase van systematische waarnemingen en open analyse.
