30 september 2026 verscheen David Grusch opnieuw in de podcast van Joe Rogan. De voormalige inlichtingenofficier van de Amerikaanse luchtmacht, die eerder de National Reconnaissance Office vertegenwoordigde in de werkgroep voor niet-geïdentificeerde luchtverschijnselen, sprak deze keer bijzonder gedetailleerd. Het gesprek duurde meer dan tweeënhalf uur en bracht details aan het licht die eerder buiten zijn publieke optredens waren gebleven.
Grusch vertelde dat hij moderne, hoogwaardige videobeelden had gezien van plaatsen waar wrakstukken waren geborgen. Op de beelden zijn drie of vier lichamen te zien. Hij beschrijft ze als «heel, heel mooi»: bleek blauwachtig witte huid, lang zilverachtig grijs haar, een beeldhouwwerkachtig figuur en trekken waarin moeilijk een geslacht te bepalen valt. Ernaast lagen nauwsluitende pakken en toestellen in de vorm van een halve maan of een boemerang. Juist zulke beelden, zegt hij, had generaal William McCasland voor ogen toen hij Tom DeLonge aanraadde «aan Griekse goden te denken».
In de verhalen van zijn bronnen duiken ook andere wezens op. Reptielachtige wezens, meer dan zeven voet lang, met geschubde huid, verbonden met toestellen in de vorm van een «tiktak». Op een van de bergingsplaatsen zouden volgens deze gegevens resten van zowel de «grijzen» als reptielachtigen zijn aangetroffen. Voor Grusch ziet dit er niet uit als een toevallige catastrofe, maar als het spoor van een botsing tussen verschillende vormen van niet-menselijke intelligentie. Hij spreekt over conflicten die het programma decennialang heeft geregistreerd, en over het feit dat «wij in bepaalde gevallen reptielachtigen hebben neergehaald».
Als een aparte lijn loopt het thema van de onthulling door het verhaal. Grusch meent dat een aanzienlijk deel van de informatie al vóór het einde van de huidige presidentiële termijn beschikbaar kan komen. Rogan haalde een korte ontmoeting met Stephen Miller aan tijdens een UFC-evenement in het Witte Huis: Miller zei toen dat «de UFO-zaak naar buiten zal komen». Grusch ziet dit als een bevestiging van een serieuze impuls binnen de regering. Tegelijk merkt hij voorzichtig een mogelijk risico op: in gesloten beoordelingen uit eerdere jaren klonk de gedachte dat een al te abrupte onthulling een tegenreactie van de «derde partij» zou kunnen uitlokken — iets wat hij vergeleek met «een moment uit Ghostbusters».
Avi Loeb, astrofysicus aan Harvard en voorzitter van de Wetenschappelijke Adviesraad voor UAP, reageerde snel en terughoudend. Hij bedankte Grusch voor zijn inspanningen om transparantie te bevorderen en wees op de bereidheid van de raad om elk bewijs dat opduikt wetenschappelijk te onderzoeken. «De beste weg vooruit is de bewijzen aan het licht brengen en disclosure om te zetten in kennis», schreef hij, waarbij hij afzonderlijk de rol van het Witte Huis en Stephen Miller benadrukte.
Dit alles klinkt als een verhaal dat nog niet zo lang geleden te vreemd leek. Nu komt het van iemand met bevestigde toegang tot geheime materialen en het blijft nieuwe details krijgen. De vraag is niet langer alleen of deze bewijzen bestaan, maar hoe snel en in welke vorm ze beschikbaar komen voor echt wetenschappelijk onderzoek.
