Lancering van het project "Revealing the Hidden Soundscapes of the Deep North Atlantic": wie zingt er in de diepte van de oceaan?

Auteur: Inna Horoshkina One

De moderne oceanografie luistert steeds vaker. Geluid wordt een van de belangrijkste instrumenten van de moderne wetenschap.

Op 26 juli 2026 kondigde het National Oceanography Centre in het Verenigd Koninkrijk (National Oceanography Centre, NOC) de lancering aan van het project Revealing the Hidden Soundscapes of the Deep North Atlantic ("Het onthullen van de verborgen geluidslandschappen van de diepe Noord-Atlantische Oceaan").

Voor het eerst starten onderzoekers een grootschalig programma om het geluidslandschap van de diepe oceaan te bestuderen. Het doel van het project is om een van de meest complete akoestische kaarten van de Noord-Atlantische Oceaan te creëren en te begrijpen welke informatie geluiden, die vrijwel onbestudeerd bleven, kunnen geven over het leven in de oceaan.

In het kader van expeditie JC278 zullen wetenschappers zeven autonome hydrofoons inzetten, die gedurende een jaar continu alles zullen opnemen wat er klinkt in de diepten van de Noord-Atlantische Oceaan. Tegelijkertijd zullen observaties worden uitgevoerd op twee unieke wetenschappelijke locaties.

De eerste is het Porcupine Abyssal Plain Sustained Observatory (PAP-SO), gelegen ongeveer 500 kilometer ten zuidwesten van Ierland op een diepte van ongeveer 4850 meter. Dit is een van de oudste diepzee-onderzoeksstations ter wereld. Sinds 1985 wordt hier continue oceaanmonitoring uitgevoerd, waardoor wetenschappers seizoensgebonden veranderingen, de koolstofcyclus en het leven van een van de diepste ecosystemen op aarde observeren.

De tweede locatie is de Whittard Canyon, een van de grootste onderzeese canyons van het noordoosten van de Atlantische Oceaan. In tegenstelling tot de rustige abyssale vlakte van PAP-SO, bewegen hier voortdurend krachtige sedimentstromen, wat een dynamische leefomgeving vormt voor diepzeekoralen, garnalen en tal van andere gespecialiseerde organismen.

Samen zullen deze twee locaties een soort geluidsobservatorium van de oceaan vormen.

De hydrofoons zullen de geluiden vastleggen van tandwalvissen en andere zeezoogdieren die echolocatie gebruiken, scheepvaartlawaai, onderzeese aardverschuivingen en turbide stromingen, evenals vele andere geluiden die het akoestische beeld van het leven in de diepe oceaan vormen.

Maar het belang van dit project reikt veel verder dan nog een maritieme expeditie.

Het weerspiegelt een belangrijke verschuiving in de moderne wetenschap.

Waar onderzoekers tot voor kort vooral de diepten van de oceaan wilden zien, beginnen ze er nu naar te luisteren.

2 Weergaven

Bronnen

  • Porcupine Abyssal Plain Sustained Observatory (PAP-SO)

  • The Porcupine Abyssal Plain Sustained Observatory | Porcupine Abyssal Plain Sustained Observatory

  • Whittard Canyon

  • Revealing the hidden soundscapes of the deep North Atlantic | Blogs at NOC

  • Ocean Census Uncovers 1,121 New Marine Species

  • Scientists discover over 1,100 new marine species in landmark Ocean Census

  • Enduring science: Three decades of observing the Northeast Atlantic from the PAP-SO

Heb je een fout of onnauwkeurigheid gevonden?We zullen je opmerkingen zo snel mogelijk in overweging nemen.