In de afgelopen jaren heeft Antarctica steeds meer aandacht gekregen, niet alleen van klimaatexperts en poolreizigers, maar ook van mensen die geïnteresseerd zijn in mysteries die verder gaan dan de conventionele wetenschap. Onderzoeksjournalist Ross Coulthart, bekend om zijn grondige onderzoeken naar ongeïdentificeerde anomalige fenomenen (UAP's), deelde onlangs nieuwe details in de podcast Reality Check op NewsNation. Zijn uitspraken voegden concrete elementen toe aan de langlopende geruchten over verborgen activiteiten op het meest zuidelijke continent van de aarde.
Volgens Coulthart zijn er aanwijzingen voor twee geheime Amerikaanse bases in Antarctica. De ene zou per ongeluk zijn 'onthuld' door gegevens van fitnesstrackers en hardloopapps – dezelfde warmtekaarten die enkele jaren geleden een golf van discussie op internet veroorzaakten. Dergelijke kaarten, gegenereerd op basis van geanonimiseerde gegevens van gebruikers van smartwatches en apps zoals Strava of Garmin, hebben in het verleden inderdaad onverwachte activiteit aan het licht gebracht in afgelegen gebieden waar volgens officiële gegevens geen permanente faciliteiten zijn. Coulthart benadrukt dat dit grondig moet worden geverifieerd, maar dat de informatie de aandacht verdient.
De journalist legt verband tussen deze gegevens en het bezoek van de voormalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry aan Antarctica in november 2016. Kerry was destijds een van de hoogstgeplaatste Amerikaanse functionarissen die het continent bezochten. Officieel was de reis gericht op klimaatverandering en wetenschappelijk onderzoek op stations zoals McMurdo. Coulthart vraagt zich echter af waarom juist dit bezoek zoveel aandacht trok en of het verband kon houden met meer geheime projecten, mogelijk gerelateerd aan geavanceerde energietechnologieën.
Een ander recent element in Coultharts verhaal is een foto, verkregen van een Australische veteraan van Antarctica-expedities. De foto toont een metalen bolvormig object dat zweeft boven een slee in een desolate ijzige woestenij. "Dit is overduidelijk", merkte de journalist op. Hij probeert momenteel bevestiging te krijgen van andere deelnemers van die groep, waaronder collega's van internationale teams. Het is nog geen bevestigd artefact, maar Coulthart houdt een open geest en benadrukt het belang van verder onderzoek.
Antarctica is om vele redenen een unieke locatie. Het Antarctisch Verdrag van 1959 verbiedt militaire activiteit en wijst het continent toe aan vreedzaam wetenschappelijk onderzoek. Desondanks blijven de enorme gebieden ervan grotendeels onontgonnen en is de logistiek extreem complex. Dit vormt een vruchtbare bodem voor theorieën – van nazi-bases uit de Tweede Wereldoorlog tot sporen van oude beschavingen of buitenaardse activiteit. Coulthart haast zich niet met sensationele conclusies, maar dringt erop aan: de regio verdient nauwgezette en onbevooroordeelde aandacht.
De ontwikkelingen gaan door. Hoewel officiële bronnen alleen spreken over wetenschappelijke stations en klimaatprojecten, zetten nieuwe getuigenissen, zoals die van Coulthart, aan tot het stellen van vragen. In een tijd van toenemende transparantie over UAP-onderwerpen herinneren dergelijke verhalen ons eraan hoe weinig we nog weten over de meest afgelegen hoeken van onze planeet. Mogelijk zullen volgende expedities of vrijgegeven gegevens licht werpen op wat zich werkelijk verbergt onder het Antarctische ijs.
