In de baai Studland Bay aan de kust van Dorset begonnen de onderwaterlittekens van ankerkettingen al binnen enkele jaren dicht te groeien. Waar voorheen ankers de wortels van zeegras verscheurden, groenen nu weer dichte velden — en samen met hen keren de zeepaardjes, palingen en krabben terug.
Het begon allemaal in 2021, toen een lokaal partnerschap de eerste tien ‘eco-afmeerplaatsen’ installeerde. In plaats van zware kettingen die over de bodem slepen, gebruikte men een schroefanker dat in de grond wordt gedraaid, en een elastische tros die meerekt en samentrekt met het getij. Een dergelijk mechanisme raakt de zeebodem nauwelijks.
Onderzoek van masterstudente Kira Dunn van de Universiteit van Southampton toonde aan: in de zone van de eerste tien afmeerplaatsen namen de kale plekken in de zeegrasvelden gemiddeld met 94 % af van 2021 tot 2025. Waar gewone kettingen tot 2023 bleven liggen, bedroeg het herstel 65 %. De gegevens zijn verkregen op basis van sonaropnamen en waarnemingen van duikers.
Zeegrasvelden zijn niet zomaar gras onder water. Ze dienen als kraamkamer voor vissen, als schuilplaats voor zeldzame soorten en als natuurlijk filter dat koolstof vasthoudt. Wanneer ankers ze niet langer verwoesten, groeit het gras snel vanzelf weer aan, en daarmee keert het hele ecosysteem terug. In Studland Bay zijn al duidelijk meer ontmoetingen met zeepaardjes — soorten die in het Verenigd Koninkrijk onder bijzondere bescherming staan.
Het project wordt gefinancierd uit subsidies, donaties en een kleine vergoeding voor het gebruik van de afmeerplaatsen via een mobiele app. Tegen 2026 was hun aantal gegroeid tot bijna honderd. Het partnerschap verenigt de National Trust, lokale jachtclubs, wetenschappers en vrijwilligers — zij allen zien dat een eenvoudige vervanging van apparatuur een snel en meetbaar resultaat oplevert.
De ervaring van Dorset toont aan: wanneer men de belangrijkste bron van schade weet weg te nemen, herstelt de natuur zich sneller dan verwacht. Dergelijke lokale oplossingen helpen niet alleen afzonderlijke soorten te behouden, maar hele onderwatergemeenschappen, waarvan de gezondheid van de kustwateren afhangt.
