In de wereld van startups, waar elke financieringsronde afhangt van het vertrouwen van investeerders en het team en niet van bevelen, leidt de traditionele hiërarchie vaak tot een leegloop van talent en kapitaal. Paus Leo XIV biedt volgens deskundigen van Kellogg en Harvard een andere benadering: minder verticale macht, meer nabijheid en dienstbaarheid. Deze stijl, beproefd in een wereldwijde organisatie met 1,4 miljard volgelingen, heeft rechtstreeks invloed op de manier waarop oprichters middelen beheren en langdurige waarde opbouwen.
Robert Prevost, die Leo XIV werd, legde een weg af van missionaris in Peru tot hoofd van de augustijnen. Zijn biografie is een voorbeeld van een mondiaal profiel zonder steun op formele macht. In startups, waar ingenieurs en klanten met hun voeten stemmen in plaats van te gehoorzamen, is een dergelijk model bijzonder actueel. Autoriteit wordt hier niet verdiend met een titel, maar met het vermogen mensen rond een gemeenschappelijk doel te verenigen.
Deskundigen wijzen op het centrisme van de paus: hij is in geen enkele kwestie extreem, maar zoekt punten van overeenstemming. In een gepolariseerd startupteam betekent dit dat verschillende opvattingen worden uitgenodigd voor dialoog in plaats van dat een koers wordt opgelegd. Een dergelijke benadering verkleint de risico's van conflicten die vaak leiden tot het missen van deadlines en het verliezen van investeerders.
Leo XIV handelt als een institutionalist: hij verandert het systeem van binnenuit door lokale netwerken te activeren in plaats van vanaf een tribune te spreken. Voor een oprichter is dit een les: delegeer kernboodschappen aan wie dichter bij de markt staat. Een boodschap over de waarden van het bedrijf weegt zwaarder wanneer niet de CEO die overbrengt, maar een productleider of klantmanager.
Het principe 'non multa sed multum' — niet veel dingen, maar diepgaand — helpt bij het focussen. Een gemiddelde raad van bestuur sleept 8–12 prioriteiten mee; de paus houdt er één aan. Onder voorwaarden van beperkt kapitaal en tijd vertaalt dit zich in drie duidelijke doelen per kwartaal. Al het overige wordt afgesneden, wat middelen spaart en de kans op een succesvolle exit vergroot.
Macht als dienstbaarheid keert de gebruikelijke logica om: de leider staat niet aan de top, maar aan de basis en ondersteunt de anderen. In startups betekent dit dat de oprichter zijn grenzen erkent en het team om hulp vraagt. Een dergelijke stijl versterkt de loyaliteit, en loyaliteit heeft rechtstreeks invloed op de retention van sleutelmedewerkers en daarmee op de waardering van het bedrijf.
Luisteren vóór beslissen is nog een instrument. De synodaliteit bij de paus is niet decoratief: consultaties eindigen met concrete werkgroepen met verantwoordelijken en termijnen. In de financiën van een startup verkleint dit de kans op fouten in product-market fit en helpt het kwalitatief betere investeringen aan te trekken.
Bijzonder timely lijkt de positie van Leo XIV over AI. In de encycliek benadrukt hij: techniek is ondergeschikt aan ethiek, het algoritme vervangt het menselijk oordeel niet. Voor founders die AI-producten ontwikkelen, is dit een signaal: automatisering mag geen banen vernietigen zonder compensatie. Investeerders beoordelen steeds vaker juist de sociale duurzaamheid van modellen.
Concrete praktijken uit de analyse: een 'lege stoel' vrijhouden tijdens vergaderingen voor afwezige stakeholders; prioriteiten beperken tot drie; elk overleg koppelen aan een uitvoeringsdatum. Deze stappen veranderen abstracte waarden in operationele regels die kapitaal beschermen tegen weglekken.
De vijf ideeën van kracht die in Forbes Argentina worden uitgelicht, komen neer op één punt: minder hiërarchie en meer nabijheid, minder woorden en meer voorbeeld, minder dwang en meer luisteren. Uiteindelijk wordt leiderschap geen manier om op te klimmen, maar een manier om een organisatie te bouwen waarin geld voor mensen werkt en niet andersom.
