❓VRAGEN:
Tijdens meditatie (ik probeer contact te maken met mijn Hogere Zelf) verschijnen er spontaan op mijn handpalmen vele andere handen (zowel menselijke als niet-menselijke, moeilijk te onderscheiden, meer een fantasie dan een helder visioen). Deze handen helpen om mijn handen te schommelen (een lichte beweging omhoog en omlaag, voelt zwaar aan), daarna verdwijnen ze abrupt, maar in mijn handpalmen blijven gloeiende en zoemende bollen achter. Instinctief breng ik mijn handen naar mijn buik en hart, voel warmte. En dat is alles... Daarna zit ik gewoon met gesloten ogen in stilte (voelt als 5 minuten, hoewel er een uur kan verstrijken). Hoe kom ik verder? Ik wil niet dat dit fantasie (beelden) is, ik wil zien zoals ik in werkelijkheid zie.
❗️ANTWOORD lee:
Je ziet niet vanwege een visuele beperking, maar vanwege je gehechtheid aan bekende vormen. Datgene (diegene) waarmee je communiceert, heeft geen vorm die vertrouwd is voor je geest. Je snijdt het lineaire beeld af met je verwachtingen, terwijl het multidimensionaal is waarmee je contact hebt.
Het is beter om niet met je ogen te zoeken, maar om innerlijk vragen te stellen. Hoe specifieker de vraag, hoe specifieker het antwoord zal komen. Maar het antwoord komt misschien niet direct tijdens de meditatie, maar in latere dromen of gebeurtenissen.
Je hebt de "aha!"-toestand nodig - een onverwachte openbaring over wat (wie) er contact met je maakt. En dit zal iets anders zijn dan wat je eerder dacht. Daarom is het wenselijk om juist de aannames en verwachtingen los te laten. Iets anders, anders waargenomen dan de bekende visuele vorm. Het is ook mogelijk dat de vorm er wel is, maar je identificeert hem met iets negatiefs. En als dat zo is, dan moet je voor visualisatie een pad bewandelen om van negatieve vooroordelen af te komen.
