❓ VRAAG:
Kunt u verduidelijken waar de oorsprong van het concept straf ligt? Als er werkelijk sprake is van onvoorwaardelijke liefde, waarom is het idee van vergelding voor ongepast gedrag dan nog steeds zo dominant en bepalend op talloze niveaus, van religie tot wetgeving? Waar komt dit fenomeen vandaan? Houdt de menselijke geest zichzelf werkelijk zozeer voor de gek, maar... met welk doel?
❗️ ANTWOORD van lee:
Onze wereld is niet zonder reden gepolariseerd. De concepten van goed en kwaad zijn in het leven geroepen om de illusie van de fysieke realiteit stevig in stand te houden. Dit is van cruciaal belang, omdat een mens anders al snel nattigheid zou voelen en niemand meer bereid zou zijn de fysieke wereld, de wereld van het 'Spel', in stand te houden.
Straf voor zonden (en elke vorm van moraal) is een product van de illusie, gecreëerd door degenen die zich van oudsher richten op afscheiding en isolement – wat in onze terminologie 'negatief denken' wordt genoemd. In de kern dient dit het gezamenlijke doel om de grenzen van de illusie te bewaken. Mensen passen dit mechanisme vervolgens automatisch toe, zwichtend voor de illusie van macht en daarmee voor de manipulatie van de aandacht van anderen.
Wanneer je beseft dat alles in essentie Liefde is, stap je simpelweg uit de illusie. Tegelijkertijd is de tegenstelling "Liefde is beter dan..." op zichzelf ook een vorm van afscheidingsenergie. Hierin schuilt de listigheid, de valstrik van het denken.
Als je echter puur voor Liefde kiest omdat het aangenaam is, zonder de andere pool te veroordelen, gebruik je juist die Liefde om het bestaan van de polariteit te begrijpen. Dat is de weg uit de valstrik.
