Hoe beland je in de realiteit van het verlangen, die er Al Is?
❓ DE VRAAG:
Dag lee, de tijd is niet-lineair en alle realiteiten bestaan tegelijkertijd. Ik heb er al aan gedacht, het gewenst, en dus is het er al. Maar waar? Met mijn verstand kan ik het niet vatten, maar ik wil wel graag in die realiteit zijn. Gebeurt dit via een transformatie? Met andere woorden: ik creëer mijn realiteiten hier en nu, maar wanneer word ik me daarvan bewust?
❗️ HET ANTWOORD van lee:
Technisch gezien werkt het precies andersom. Eerst Is alles. Vervolgens creëer je "binnen dat wat Is" je eigen persoonlijkheid binnen specifieke coördinaten (vibrationele knooppunten). Daarna ervaart je persoonlijkheid iets als een "behoefte aan verandering". Tenslotte interpreteert het verstand dit als een "verlangen".
Hier verhult de illusie van tijd dat je het verlangen niet zelf hebt bedacht, maar dat je een contact met een bestaande variant van het universum hebt geïnterpreteerd.
Stel je de volgende analogie voor: je hebt nog nooit een aardbei gegeten, maar je rook de geur en die beviel je wel. Plotseling laat iemand je voor het eerst een pompoen zien en beweert dat dit een aardbei is. Vanaf dat moment creëert je geest het verlangen "ik wil een aardbei", terwijl je een pompoen voor ogen hebt. De vorm van het verlangen blijkt onjuist, maar dat weet je pas als je de pompoen proeft – en dan volgt de schok: die viezigheid, hoewel geregistreerd als een "verlangen", leidde je naar een teleurstellende ervaring.
Het gewenste wordt dus niet gecreëerd; het is er al. De geest geeft er enkel een interpretatie aan. Vervolgens bedenkt het verstand allerlei manieren om die interpretatie te realiseren. Zo ontstaat het Spel in de illusie. Aan de ene kant hebben we te maken met dingen die al bestaan, maar aan de andere kant creëren we een complexe ervaring om "dat wat er is" te bereiken, waarbij we talloze stappen zetten en vele gebeurtenissen creëren. Dit is hoe de illusie in haar geheel werkt.
Wanneer je beseft dat de vorm ondergeschikt is en dat de gevoelens van het verlangen zelf de essentie vormen, verkort je de weg en laat je je niet langer door een pompoen misleiden.
