❓PYTANIE:
Podczas medytacji (staram się nawiązać kontakt z Wyższym Ja) spontanicznie na moich dłoniach pojawia się wiele innych rąk (zarówno ludzkich, jak i nie do końca, trudno rozpoznać, to bardziej fantazja niż jasny obraz jasnowidzenia). Te ręce pomagają kołysać moje ręce (lekki ruch w górę i w dół, czuć ciężar), potem nagle znikają, ale na dłoniach pozostają świecące i buczące kule. Instynktownie przykładam ręce do brzucha i serca, czuję ciepło. Na tym koniec... Dalej po prostu siedzę z zamkniętymi oczami w spokoju (wydaje się, że to 5 minut, choć może minąć godzina). Jak posunąć się dalej? Nie chcę, żeby to była fantazja (obrazy), chcę widzieć tak, jak widzę w rzeczywistości.
❗️ODPOWIEDŹ lee:
Nie widzisz nie z powodu cech wzroku, ale z powodu przywiązania do znajomych form. To (to), co (kto) się z tobą komunikuje, nie ma formy znanej twojemu umysłowi. Odrzucasz oczekiwaniem liniowy obraz, a z tobą jest kontakt wielowymiarowy.
Lepiej nie szukać oczami, ale zadawać w sobie pytania. Im konkretniejsze pytanie, tym konkretniejsza przyjdzie odpowiedź. Ale odpowiedź może przyjść nie bezpośrednio w medytacji, ale w późniejszych snach lub wydarzeniach.
Potrzebujesz stanu „aha” - nieoczekiwanego olśnienia o tym, co (kto) się z tobą kontaktuje. I będzie to coś innego, niż wcześniej myślałeś. Dlatego pożądane jest pozbycie się właśnie przypuszczeń i oczekiwań. Coś innego, odbieranego inaczej, niż znana forma wzrokowa. Możliwe jest również, że sama forma istnieje, ale identyfikujesz ją z czymś negatywnym. I jeśli tak jest, wtedy do wizualizacji będziesz musiał przejść drogę pozbycia się negatywnych uprzedzeń.
