Adelaide'de İngiltere, Perth'teki aşağılanmanın ardından sadece toparlanmakla kalmadı — bir açılış oyuncusunun inisiyatifi eline almaya karar vermesi ve bir bowling oyuncusunun ev sahibi takımın üst sırasındaki zayıf noktaları bulmasıyla serideki güç dengesinin ne kadar hızlı değişebileceğini gösterdi.
Tom Banton 121 sayıyı 99 topta yaptı, Gus Atkinson ise 4/28 alarak takıma 135 sayı farkla galibiyet kazandırdı. İngiltere 355/6 yaptı — ODI tarihinde Avustralya'daki en iyi sonucu — ve Avustralya 44,3 overda 220 sayıya çöktü. Seri artık 1-1 ve Hobart'taki belirleyici maçın daha az çekişmeli olmayacağı kesin.
Bu rakamın arkasında sadece istatistik değil, aynı zamanda psikolojik bir dönüm noktası var. İlk maçta 200+ sayı farkla alınan yenilginin ardından İngiltere sahaya net bir anlayışla çıktı: ya kendi oyununu dayatacaklardı ya da seri erken sona erecekti. Banton daha ilk overlardan itibaren atak yaptı ve Joe Root ile kurduğu 137 sayılık ortaklık, İngiltere'nin Avustralya'da ikinci pozisyon için 50 overdaki en verimli ortaklığı oldu.
Perth'te aşılmaz görünen Avustralya hücumu, Adelaide'de ilk kez kendi topraklarında 350+ sayı yedi. İngiltere'nin bowlingi ise tam tersine hemen zayıf noktaları buldu: Atkinson üst sırayı sayılı overlarda dağıttı ve spin oyuncusu Liam Dawson kilit isimler Renshaw ile Green'i saf dışı bırakarak işi bitirdi.
Bu maç, güçlü bir performansın bir seriyi nasıl tersine çevirebileceğinin klasik bir örneği. Satrançta tek bir isabetli hamlenin tüm pozisyonu değiştirmesi gibi, burada da durum aynı: Banton ve Atkinson sadece sayı yapıp wicket almakla kalmadı, belirleyici maç öncesinde İngiltere'ye kendi gücüne olan inancını geri verdi.
Şimdi Hobart'ta seriyi kimin kazanacağı belirlenecek. İngiltere için bu, yeniden doğuşunu pekiştirme şansı; Avustralya içinse Adelaide'deki yenilginin daha derin sorunların belirtisi değil, yalnızca talihsiz bir sendeleme olduğunu kanıtlama fırsatı.

