2026 yılının kasım ayı başında Güneş'te, uzay havası uzmanlarının hemen dikkatini çeken olağandışı bir olaylar bileşimi oluştu. Önce görüş alanına yılın en büyük koronal deliklerinden biri girdi — Güneş koronasında çapı yaklaşık bir milyon kilometre olan, yoğunluğu ve sıcaklığı düşük bir bölge. Bu tür yapılar uzaya hızlandırılmış plazma akımları salar. Hesaplara göre Dünya, UTC ile 6 ile 7 kasım arasındaki gece bu akıma girmeli ve içinde birkaç gün kalmalıydı.
5 kasımda Güneş diskinin merkezine yakın konumdaki 4566 leke grubundan M3,6 sınıfı bir patlama meydana geldi. Bu, ekim başından bu yana en güçlü olay oldu. Grubun alanı görece küçüktü, ancak manyetik yapılanması en üst düzey karmaşıklıktaydı — beta-gamma-delta. Bu tür alanlar önemli miktarda enerji biriktirebilir.
6 kasımda gözlemciler, büyük koronal deliğin neredeyse jeoetkili hale geleceğini belirtiyordu. Hızlı güneş rüzgârının gelmesi ve G1–G2 düzeyinde zayıf veya orta şiddette jeomanyetik tedirginlikler bekleniyordu. Aynı sırada patlama etkinliği de artmaya başladı.
7 kasımda tablo netleşti. Dünya, 650 km/s'nin üzerinde hızla yüksek hızlı güneş rüzgârı akımına girdi. NOAA Ulusal Uzay Hava Tahmin Merkezi bir uyarı yayımladı: 19:35 UTC 7 kasımdan 21:00 UTC 8 kasıma kadar Kp=5 indeksi bekleniyordu; bu da küçük G1 jeomanyetik fırtınasına karşılık geliyordu. Aynı gün 4566 grubu, M1,2, M1,4 ve M1,9 olayları dahil olmak üzere bir dizi M sınıfı patlama üretti. Rusya Bilimler Akademisi Uzay Araştırmaları Enstitüsü Güneş Astronomisi Laboratuvarı verilerine göre, 7 kasım günü (Moskova saatine göre) Güneş'te resmî olarak 29 patlama kaydedildi — hepsi tek bir 4566 grubundan. Bu, daha önce yalnızca 5 mayıs 2022 ve 10 aralık 2024 tarihlerinde ulaşılan XXI. yüzyıl rekorunu tekrarladı. Güneş, içinde bulunduğumuz yüzyılda henüz günde 30 patlama eşiğini aşmadı.
8 kasımda güneş rüzgârının hızı 750 km/s'yi aştı. Yaklaşık altı saat boyunca küçük G1 jeomanyetik fırtınası gözlendi. 4566 grubunun büyük lekesi neredeyse tam olarak Dünya'nın karşısına geldi. Son günlerde bu bölgeden çıkan M patlamalarının sayısı altıya ulaştı. NOAA, 8 kasım için X sınıfı patlama olasılığını yüzde 20 olarak değerlendiriyordu; ancak bazı gözlemcilere göre «çıtırdayan» etkinliğin niteliği daha yüksek şanslara işaret ediyordu. Grup büyümeye devam ediyor ve karmaşık manyetik yapısını koruyordu.
Olaylar ardı ardına gelişti: önce büyük koronal delik, hızlandırılmış güneş rüzgârı biçiminde zemini hazırladı, ardından bu zemin üzerinde tek başına rekor günlük patlama sayısı üreten bir etkin bölge canlandı. Daha güçlü tedirginliklere yol açabilecek koronal kütle atımları ise henüz anlamlı ölçeklerde kaydedilmedi. Jeomanyetik etkiler G1 düzeyinde kaldı; bu genellikle yüksek enlemlerde kutup ışıkları ve enerji sistemlerinde hafif dalgalanmalar biçiminde kendini gösterir.
9 kasımda koronal delikten gelen akım hâlâ yakın Dünya uzayını etkiliyordu ve 4566 grubu diskin merkezinde kalmaya devam ediyordu. Görece durgun bir dönemden çıkan Güneş etkinliği, tek bir karmaşık leke grubunun uzay havası tablosunu ne kadar hızlı değiştirebileceğini gösterdi. Bundan sonraki gelişme, 4566 bölgesinin manyetik karmaşıklığını koruyup koruyamayacağına ve Dünya'ya göre elverişli konumdayken daha güçlü patlamalar üretmeyi başarıp başaramayacağına bağlı olacak.