2005 yılından bu yana yaşanan orta ölçekli volkanik patlamalar ve şiddetli orman yangınları, atmosferin hava olaylarının gerçekleştiği katmanın üzerinde yer alan stratosferdeki su buharı oranını gözle görülür şekilde artırdı.
Bu yüksek irtifa bölgesindeki su buharı bir sera gazı gibi hareket ederek ısıyı tutuyor ve ozon kimyasını etkiliyor. Araştırma verilerine göre, bu tür doğal olaylar 15 ile 50 kilometre arasındaki yüksekliklerde nem artışının temel faktörlerinden biri haline geldi.
Pinatubo gibi devasa patlamaların aksine, orta şiddetteki püskürmeler ve yangın dumanları stratosfere su buharını yavaş ama sürekli bir biçimde taşıyor. Bu buhar hızla dağılmak yerine, stratosfer katmanında beklenenden çok daha uzun süre asılı kalıyor.
Artan nem miktarı yüksek irtifalarda sera etkisini pekiştiriyor ve ozon tabakasının kendini onarma sürecini yavaşlatabiliyor. Bilim insanları, iklim modelleri oluşturulurken bu süreçlerin insan kaynaklı faktörlerle birlikte mutlaka hesaba katılması gerektiğini vurguluyor.
Uydu verileri ve yer tabanlı gözlemler, su buharı yoğunluğundaki artışın tam da volkanik hareketliliğin ve yangınların aktif olduğu bölgelerde yaşandığını kanıtlıyor. Bu bulgular, doğal fenomenlerin atmosferik dengeye olan katkısı hakkındaki geleneksel görüşleri değiştiriyor.
Volkanların ve yangınların bu rollerinin daha iyi anlaşılması, iklim değişikliklerini daha hassas bir şekilde tahmin etmeye ve gezegenin sıcaklık dengesi ile ozon tabakasını korumaya yönelik stratejiler geliştirmeye olanak tanıyor.
