Yarasalar halkın bilincinde çoğu zaman vampirler ve karanlıkla ilişkilendirilir, ancak gerçekte birçoğu ormanların restorasyonunda doğanın kilit yardımcıları olarak öne çıkar.
Brezilya'nın Atlantik Ormanı'nda meyveyle beslenen türler 140 bitki türünün tohumlarını yayar ve her gün bozulmuş arazilerin bir hektarında 600 ila 25 bin tohum bırakır.
Araştırmacılar yirmi yıldan fazla bir süredir bu memelileri olgun meyvelerin kokularıyla istenen alanlara nasıl çekebileceklerini inceliyor.
Uçucu yağlar ve sentetik bileşiklerle yapılan deneyler, yarasaların tam olarak ormanın yeniden canlanmaya ihtiyaç duyduğu yere yönlendirilebileceğini gösteriyor.
Embrapa ve Paraná Federal Enstitüsü'nden bilim insanları, Artibeus lituratus ve Carollia perspicillata gibi türleri çeken kokuların aktif bileşenlerini, bitkilerin kendilerine zarar vermeden belirledi.
Keskin koku alma duyuları sayesinde yarasalar yapay koku kaynaklarını hızla bulur ve tohumları, tarım alanları da dahil olmak üzere ana ağaçların çok ötesine yayar.
Tohumları daha çok ekildikleri yerde bırakan kuşların aksine, yarasalar onları uçuş sırasında dağıtır ve kısa sürede büyük mesafeler kat eder.
Saha testleri doğruladı: yemlerde bulunan tohumların yüzde 73 kadarı, açık ve bozulmuş arazilere tutunabilen öncü türlere aittir.
Yöntem, geleneksel orman restorasyonu yöntemlerinin yerine değil, onlara bir katkı olarak görülüyor, çünkü yarasalar faydalı ve istilacı bitkileri ayırt edemiyor.
Araştırmalar, uygun orman parçalarının bulunması ve bunlara erişim olması durumunda bu yaklaşımın maliyetleri düşürebileceğini ve doğal tür çeşitliliğini artırabileceğini gösteriyor.
Küresel ölçekte bu teknik, yiyecek ararken kokudan yararlanan meyveyle beslenen yarasaların yaşadığı her yerde potansiyel olarak uygulanabilir.
Güney Amerika'da bu hayvanlara yönelik kültürel algı, tarihsel olarak Batı geleneğinden daha olumluydu ve modern bilim onlara ekosistemlerdeki hak ettikleri yeri geri veriyor.
Kokuların sentetik analoglarının kullanılması, yabani meyvelerin toplanmasını önler ve yöntemi çevre açısından güvenli kılar.
Böylece yarasaların davranışlarını anlamak, ormanların doğal canlanmasını hızlandırmaya yönelik pratik bir yol açıyor.


