Singapur'daki bir okulda kullanılan bir algoritma, not ortalamaları yüksek olmasına rağmen beşinci sınıf seviyesindeki 27 öğrenciden 18'inin denklem çözerken işlem sırasını karıştırdığını sadece üç hafta içinde ortaya çıkardı.
Frontiers in Education dergisinde yer alan bir makale, Avrupa ve Asya'daki 47 okulda kullanılan adaptif platformlara dair beş yıllık gözlem verilerini özetliyor. Araştırmacılar, yapay zeka ve öğrenme analitiğinin öğretmenlerin rutin uygulamalarını ve öğrenci çıktılarını nasıl etkilediğini takip etti.
Sistem yapılan her hatayı ve yanıt süresini kaydederek, bir sonraki görevi hem mevcut bilgileri pekiştirecek hem de belirli eksikleri kapatacak şekilde otomatik olarak belirliyor. Öğretmenler not çizelgeleri yerine sınıftaki genel zorlukları gösteren bir harita görüyor ve 10-12 dakikalık hazır mikro ders içerikleri alıyor. Bu durum, bir doktorun sadece genel bir ilaç yazmak yerine izleme verilerini kullanarak tedaviyi kişiselleştirmesine benziyor.
12 okulda yapılan rastgele kontrollü bir çalışma, bir dönemde akademik başarıda 0,3 standart sapma oranında bir artış sağlandığını gösterdi. Bu etki, matematik ve fen bilimlerinde sosyal bilimlere kıyasla çok daha belirgin hissedildi. Bununla birlikte, 30 kişinin üzerindeki sınıflarda başarı artışı yarı yarıya düşerken, internetin istikrarsız olduğu okullarda platform sık sık çevrimdışı kaldı. Bu olumlu etkilerin bir yıl sonra kalıcı olup olmadığına dair henüz uzun vadeli bir veri bulunmuyor.
Rutin değerlendirmelerin otomatikleşmesi öğretmenlerin ödev kontrolü için harcadığı zamanı azaltsa da, mesleki odağı verilerin yorumlanması ve ders planlamasına kaydırıyor. Diğer taraftan, bütçesi kısıtlı okullar bu sürecin dışında kalıyor; zira internet ve cihaz eksikliği algoritmaları işlevsiz kılarak bölgeler arası eğitim uçurumunu büyütüyor.
Teşhis ve değerlendirme işlerinin büyük bir kısmı algoritmalara geçtiğinde öğretmenlik mesleğine ne olacak?
