De verering van Lionel Messi in Argentinië kent al lang geen grenzen meer, maar in juni 2026 nam dit letterlijk kolossale vormen aan. Aan de rand van de Patagonische oliestad Cutral Có is het hoogste standbeeld voor een individuele voetballer ter wereld officieel onthuld. Het monument is 26 meter hoog en de constructie van staal en beton weegt maar liefst 70 ton.
Dit monolithische bouwwerk in het kleine Cutral Có in Patagonië (provincie Neuquén) verrees langs Rijksweg 22 als eerbetoon aan het succes van het nationale elftal en in het bijzonder de triomf op het WK 2022. De Argentijnse beeldhouwer Aldo Beroisa werkte ongeveer achttien maanden aan de constructie, die bestaat uit een stalen skelet bekleed met beton.
Hiermee is het vorige record — een 21 meter hoog beeld in het Indiase Calcutta dat later om veiligheidsredenen werd verwijderd — ruimschoots verbroken.
Wat zeggen de mensen?
- Aan de voorzijde overheerst de trots: Messi draagt het shirt van het nationale elftal, met één hand op het hart en de andere omhoog, terwijl hij de wereldbeker vasthoudt.
- Van de achterkant en vanuit bepaalde hoeken bezien... tja, daar is het internet al over geëxplodeerd in de vorm van memes. Er is volop discussie over de houding en de proporties, waarbij grappen over 'squats' en het schijnbare gebrek aan een broek niet van de lucht zijn. Een klassiek geval van een monument dat iets 'levendiger' uitpakt dan oorspronkelijk de bedoeling was.
Voor het kleine stadje met zo'n 35.000 inwoners is het een enorme toeristische trekpleister en een bron van trots. Argentinië gaat onvermoeibaar door met het heiligverklaren van zijn idool op elk denkbaar niveau.
Messi es eterno. En het standbeeld is episch geworden — in zowel de letterlijke als de komische zin van het woord.
Aanvankelijk was de gemeente van plan een bescheiden beeld van 170 centimeter te bestellen, wat precies overeenkomt met de werkelijke lengte van de aanvoerder. Beeldhouwer Aldo Beroisa oordeelde echter terecht dat de statuur van dit genie om totaal andere verhoudingen vroeg. Na een jaar werk door bouwploegen verrees de gigant op het knooppunt van Rijksweg 22. Messi wordt knielend afgebeeld tijdens het iconische moment van de finale in Qatar: de blik naar de hemel gericht, een hand opgeheven in zijn bekende gebaar als eerbetoon aan zijn overleden grootmoeder, en de felbegeerde wereldbeker tussen zijn knieën geklemd. Op de borst prijken duidelijk de drie sterren, die symbool staan voor de drie wereldtitels van 'La Albiceleste'.
Waarom heeft een industriële stad op de steppe, die voorheen nooit een stroom toeristen zag, zo'n monument nodig? Het antwoord ligt in de pragmatische regionale economie. In tegenstelling tot de schilderachtige meren en resorts elders in Patagonië, heeft Cutral Có altijd uitsluitend van de oliewinning geleefd. De lokale autoriteiten hopen dat de kolos langs de drukke snelweg reizigers zal doen stoppen, wat geld in de lokale kas brengt. En dat plan lijkt nu al vruchten af te werpen.
Toch is er ook een diepere sociale betekenis. Terwijl het Argentijnse elftal op dit moment de velden van het WK 2026 bestormt en de 39-jarige Leo zelf records blijft breken, gaat het land gebukt onder langdurige en pijnlijke economische hervormingen. Voor de Argentijnse samenleving blijft de figuur van Messi misschien wel de enige onbetwiste en verbindende factor die in staat is om de uitersten in de politiek en sociale klassen samen te brengen.
Kan monumentale architectuur de economie van een kwetsbare industriestad werkelijk vlot trekken? Waarschijnlijk niet in haar eentje. Toch is dit standbeeld een langetermijninvestering in de nationale identiteit, die de industriële randstad kan veranderen in een bedevaartsoord voor miljoenen fans van over de hele wereld. Een eerdere poging om een gigantisch beeld van Leo te plaatsen in het Indiase Calcutta werd dit voorjaar gesloopt, omdat het 21 meter hoge gevaarte simpelweg wankelde in de wind. Deze Patagonische titaan is volgens ingenieurs echter bestand tegen elke storm. Net als de nalatenschap van de man die hij eert.
