Op 16 september 2026 publiceerde Rest of World een analyse van de AI-strategieën van landen in het Globale Zuiden. Staten van Latijns-Amerika tot Zuidoost-Azië en het Midden-Oosten splitsen hun aankopen bewust: Amerikaanse chips voor de infrastructuur en Chinese open modellen voor de ontwikkeling van systemen. Deze aanpak stelt hen in staat de controle over hun data te behouden en volledige afhankelijkheid van één supermacht te vermijden.
Saudi-Arabië lanceerde het model Humain-m3 op basis van het open systeem van het Chinese bedrijf MiniMax. Tegelijkertijd investeert het koninkrijk miljarden in infrastructuur via deals met Nvidia. Brazilië splitste 444 miljoen dollar: 255 miljoen ging naar een supercomputer met Huawei en iFlytek, en 189 miljoen naar een tender met Nvidia. President Lula da Silva benadrukte dat het doel is niet afhankelijk te zijn van één bedrijf of land en de soevereiniteit over data te versterken.
Egypte overweegt voorstellen van Huawei voor de bouw van datacenters naast projecten van Nvidia. Maleisië bestudeert de Huawei Ascend 910C-versnellers voor zijn soevereine AI-initiatief, ondanks waarschuwingen uit de Verenigde Staten. Deze voorbeelden tonen dat landen componenten kiezen op basis van technische en economische criteria, niet op basis van geopolitieke aanwijzingen.
Amerikaanse chips blijven onvervangbaar in het segment van geavanceerde halfgeleiders, netwerkapparatuur en cloudinfrastructuur. Chinese open modellen bieden daarentegen betaalbare alternatieven voor training en fine-tuning, vooral wanneer het budget beperkt is. Een dergelijke hybride vermindert de risico's: de data blijven onder nationale controle en de modellen kunnen worden aangepast aan lokale talen en taken zonder gevoelige informatie naar het buitenland te sturen.
De methode van het opsplitsen van projecten maakt het mogelijk de prestaties van verschillende stacks op reële taken te testen. In Saudi-Arabië behaalde de Chinese basis de beste resultaten voor het Arabisch, wat de keuze bepaalde. Brazilië houdt parallelle tenders om efficiëntie en kosten te vergelijken. Een dergelijke empirische aanpak geeft een nauwkeuriger beeld dan politieke verklaringen.
De Verenigde Staten proberen allianties zoals Pax Silica en het initiatief U.S.-ASEAN AI Spark op te bouwen en bieden financiële en technische steun. China bevordert WAICO — een open organisatie gericht op samenwerking en normen. Veel landen, waaronder Singapore en Kazachstan, nemen echter aan beide structuren deel, wat hun onwil om partij te kiezen aantoont.
Experts merken op dat dwang om één kant te kiezen een averechts effect heeft. Zelfs bondgenoten van de Verenigde Staten in Europa heroverwegen hun afhankelijkheid van Amerikaanse technologie. Landen in het Globale Zuiden zien hierin een mogelijkheid om flexibiliteit en onafhankelijkheid te behouden door met beide leveranciers te werken.
Chinese bedrijven concurreren actief op het niveau van infrastructuur en bieden Ascend-chips en cloudoplossingen aan. Amerikaanse firma's behouden hun voorsprong in de meest geavanceerde versnellers. De kloof in prestaties wordt geleidelijk kleiner, wat Chinese varianten steeds aantrekkelijker maakt voor budgetprojecten.
De strategische keuze van het Globale Zuiden verandert de dynamiek van de mondiale concurrentie. Washington verliest invloed daar waar landen zich alleen Chinese open modellen kunnen veroorloven. Peking krijgt toegang tot markten zonder harde voorwaarden te hoeven opleggen.
De vraag naar de langetermijncompatibiliteit van hybride systemen blijft open. Hoe zullen kwesties rond veiligheid, updates en kennisoverdracht tussen Amerikaanse hardware en Chinese software worden opgelost? Onafhankelijke audits en benchmarks zullen uitwijzen hoe houdbaar een dergelijke architectuur is.
Toekomstig onderzoek zal zich waarschijnlijk richten op concrete gevallen van datamigratie en prestaties onder sancties of exportbeperkingen. Juist deze gegevens zullen bepalen of het hybride model een duurzame norm wordt of een tijdelijk compromis.
Landen in het Globale Zuiden tonen aan dat technologische soevereiniteit niet door isolatie wordt bereikt, maar door een vakkundige combinatie van de best beschikbare oplossingen.
