In de negende inning, toen de «Miami Marlins» zich al opmaakten om de overwinning te vieren, sloeg Corbin Carroll de bal over de rechteromheining — en de «Arizona Diamondbacks» sleepten de zege binnen 8:7. Dit is niet zomaar weer een comeback, maar de 45-de van het seizoen voor een team dat zich koppig vastklampt aan de laatste wildcard-plek in de National League.
De «Diamondbacks» (80–71) staan slechts 2,5 wedstrijden achter op de «San Diego Padres», met nog 11 duels te gaan. Een nederlaag in deze reeks had de hoop op de play-offs definitief de grond in kunnen boren, maar in plaats daarvan toonden de Phoenicians opnieuw karakter. Ze stonden die avond al tweemaal drie punten achter, maar herpakten zich en keerden alles in de laatste twee innings om.
De sleutel tot de overwinning ligt niet alleen in de slag van Carroll. Eerder bracht Jordan Lawlar met een homerun in de achtste het team dichterbij, en Lars Nootbaar en anderen voegden de nodige hits toe. De «Marlins», die na de zevende met 7:4 voorstonden, verloren hun concentratie: hun closer Pete Fairbanks verliet het veld met een armblessure al na de eerste worp in de negende.
Het psychologische moment is hierbij extra belangrijk. Carroll slaat na de All-Starbreak slechts .214, maar juist op zulke momenten blijkt de echte waarde van een ster. Een team dat kan terugkomen uit hopeloze situaties krijgt niet alleen punten in de stand, maar ook vertrouwen in zichzelf voor de beslissende weken.
De analogie is simpel: het is als een bokser die een paar zware klappen heeft geïncasseerd, maar blijft staan en op zijn moment wacht. In honkbal, waar één homerun alles kan veranderen, beslist zulke standvastigheid vaak het lot van een seizoen.
De overwinning op de outsider «Marlins» is niet zomaar een resultaat, maar een signaal: «Arizona» heeft zich nog niet gewonnen gegeven en is van plan tot het einde te strijden voor een ticket naar de play-offs.
