In Toronto, voor een voor Noord-Amerika recordaantal van 18 621 toeschouwers, gristen de Canadese vrouwen de overwinning weg van Engeland met een score van 24:21. De beslissende try werd drie minuten voor het einde van de wedstrijd gezet door Shoshana Seumanutafa — en met die score kwam een einde aan de ongeslagen reeks van de ‘rode rozen’, die 41 wedstrijden had geduurd.
Nog maar een maand geleden hadden de Canadese vrouwen in Exeter de zegereeks van de Engelse vrouwen al gestopt met een gelijkspel van 26:26. Nu zorgden ze voor een volledige nederlaag — de eerste voor Engeland sinds de finale van het wereldkampioenschap van 2022. Het team dat sindsdien in 72 wedstrijden geen nederlaag had gekend, bleek plotseling kwetsbaar.
Canada leidde op basis van tries, maar bleef in de eerste helft achter in afwerking en fysieke strijd. Engeland profiteerde van de uitsluitingen van de tegenstanders en kwam op voorsprong met 14:5. In de tweede helft maakten de Canadese vrouwen echter gelijk en kwamen ze vervolgens op voorsprong dankzij vasthoudendheid en nauwkeurig optreden in de aanval.
De overwinning werd niet alleen mogelijk door enkele schitterende momenten, maar ook door systematisch werk: de Canadese vrouwen hebben geleerd om druk te weerstaan en de kleinste fouten van de favoriet uit te buiten. De steun in eigen huis en het recordaantal toeschouwers versterkten dat effect — rugby in Noord-Amerika krijgt een nieuwe impuls.
Voor Engeland is dit een signaal: zelfs de langste reeks garandeert geen eeuwige superioriteit. Het team van John Mitchell moet nu antwoorden vinden op vragen over motivatie en tactische flexibiliteit vóór de volgende wedstrijd in Ottawa.
Canada heeft echter bewezen dat vasthoudendheid en geloof in eigen kracht elk scenario kunnen doorbreken. Dit resultaat verandert de machtsverhoudingen in het wereldwijde vrouwenrugby en opent de deur naar nieuwe ambities.
