Andy Pages kwam in de zevende inning aan slag met de honken vol en sloeg de bal naar het middenveld — die slag leverde niet alleen twee runs op, maar maakte ook een einde aan de serie tegen Atlanta. De Los Angeles Dodgers wonnen 4:1, pakten de serie 3-1 en stonden voor het eerst sinds 2024 weer in de NLCS.
De ploeg uit Los Angeles bereikt voor het tweede jaar op rij de finale van de National League, en nu staat ze voor een zeldzame opgave: de eerste NL-ploeg worden die drie World Series op rij wint. Vorig jaar rekenden ze in de NLCS gemakkelijk af met Milwaukee, nu wacht een revanche — de Brewers schakelden net San Diego uit en treffen de Dodgers zondag opnieuw.
De zege in Atlanta kwam niet zonder moeite: de Dodgers verloren de eerste twee wedstrijden van de serie op vreemde bodem, maar keerden daarna het tij door twee duels op rij uit te winnen. Het beslissende moment was juist die zevende inning — Pages benutte zijn kans tegen Robert Suarez, toen Teoscar Hernández en Tommy Edman al op de honken stonden.
Voor Atlanta was de nederlaag opnieuw een bevestiging dat zelfs een sterke selectie niet altijd bestand is tegen de druk van de play-offs. De Braves konden ondanks een sterk regulier seizoen hun voorsprong in de serie niet vasthouden en werden al in de divisieronde uitgeschakeld.
Nu wacht de Dodgers niet zomaar een serie, maar een test van hun veerkracht: kunnen ze het succes van vorig jaar tegen dezelfde ploeg herhalen, of zullen vermoeidheid en de druk van de jacht op de geschiedenis hun tol eisen? Hoe dan ook, de weg naar drie titels op rij is al begonnen.
Deze zege laat zien hoe belangrijk het in het moderne honkbal is om niet alleen sterren te verzamelen, maar ook de concentratie te bewaren op de beslissende momenten — juist zulke slagen als die van Pages onderscheiden potentiële kampioenen van degenen die in de schaduw blijven.
