Andy Pages wyszedł na bitkę w siódmej zmianie przy zapełnionych bazach i posłał piłkę w środek pola — to uderzenie nie tylko przyniosło dwa runy, ale i postawiło kropkę nad i w serii przeciwko Atlancie. Los Angeles Dodgers wygrali 4:1, wzięli serię 3-1 i po raz pierwszy od 2024 roku ponownie znaleźli się w NLCS.
Drużyna z Los Angeles już drugi rok z rzędu dociera do finału Ligi Narodowej, a teraz stoi przed nią rzadkie zadanie: stać się pierwszą drużyną NL, która wygra trzy World Series z rzędu. W zeszłym roku łatwo rozprawili się z Milwaukee w NLCS, teraz czeka rewanż — Brewers właśnie przeszli San Diego i ponownie zmierzą się z Dodgers w niedzielę.
Zwycięstwo w Atlancie nie przyszło bez trudu: Dodgers przegrali pierwsze dwa mecze serii na wyjeździe, ale potem przełamali losy, wygrywając dwa spotkania z rzędu na obcym terenie. Kluczowym momentem była właśnie siódma zmiana — Pages wykorzystał szansę przeciwko Robertowi Suárezowi, gdy na bazie znajdowali się już Teoscar Hernández i Tommy Edman.
Dla Atlanty porażka stała się kolejnym potwierdzeniem, że nawet silny skład nie zawsze radzi sobie z presją play-offów. Braves, mimo regularnego sezonu, nie zdołali utrzymać przewagi w serii i odpadli już na etapie rundy dywizyjnej.
Teraz Dodgers czeka nie tylko seria, ale sprawdzian wytrzymałości: czy zdołają powtórzyć zeszłoroczny sukces przeciwko tej samej drużynie, czy też zmęczenie i presja pogoni za historią dadzą o sobie znać. W każdym razie droga do trzech tytułów z rzędu już się rozpoczęła.
To zwycięstwo pokazuje, jak ważne we współczesnym baseballu jest nie tylko zebranie gwiazd, ale i zachowanie koncentracji w kluczowych momentach — właśnie takie uderzenia jak to Pagesa oddzielają potencjalnych mistrzów od tych, którzy pozostają w cieniu.
