Arsenal kreeg als eerste een doelpunt tegen en bevond zich in de 55-ste minuut in de rol van achtervolger, maar in acht minuten keerde het de loop van de wedstrijd om. Dit zijn niet zomaar punten na de mislukking in Brighton — het is een signaal dat het team van Mikel Arteta zich juist kan aanzetten wanneer de druk maximaal is.
Leeds hield onder leiding van Daniel Farke de hele eerste helft en het begin van de tweede de kampioenen in bedwang. De gasten verdedigden niet alleen — ze creëerden kansen en kwamen verdiend op voorsprong door toedoen van James Justin. Hun spel toonde aan dat zelfs na de terugkeer in de Premier League het team de topclubs weerstand kan bieden.
Het keerpunt kwam na het doelpunt van Riccardo Calafiori. De Italiaan rondde de voorzet af, en meteen veranderde de energie op het veld en op de tribunes. Arsenal begon hoger te pressen, de bal sneller te laten circuleren en de breedte te benutten. Juist in zulke momenten blijkt het verschil tussen een goede en een kampioensploeg: niet in de basisopstelling, maar in het vermogen om gaandeweg om te schakelen.
Het beslissende doelpunt van Bruno Guimarães was het resultaat van teamwerk. De Braziliaan, die als invaller binnenkwam, voltooide de combinatie met Declan Rice. Dit is geen toevallig schot — het is het gevolg van de tijdige wissels van Arteta, die frisheid en leiderschap op het middenveld toevoegden. Guimarães gaf zelf toe dat de wedstrijd bijzonder voor hem was: zijn eerste doelpunt in het «Emirates» na een zware periode.
De overwinning bracht Arsenal op hetzelfde niveau als «Manchester City» in de tabel, maar het belangrijkste is dat ze het vermogen van het team bevestigde om zich te herstellen. Leeds vertrok met opgeheven hoofd: ze bewezen dat ze punten kunnen afsnoepen van de favorieten. Voor Arsenal is het echter een herinnering dat de titel niet alleen met talent wordt verdedigd, maar ook met karakter op momenten dat alles niet volgens plan verloopt.
