❓VRAAG:
Beste lee, je spreekt over het spel van de Ene die zich opsplitst in de velen, wat het concept van geboorte en dood creëert. En als de ziel niet wordt geboren of verdwijnt, maar er altijd is, hoe verklaar je dan op een lineaire manier de opeenvolging van geboortes en sterfgevallen van een persoonlijkheid en haar parallelle incarnaties, en behoudt zij daarbij haar bewustzijn? En betekent dit, alles welbeschouwd, dat de veelheid een vaststaand gegeven is?
❗️ANTWOORD van lee:
Tijd bestaat voor de mens, maar voor de Ene is alles een proces in het Hier.
Dit gaat dieper dan het op het eerste gezicht lijkt.
Bekijk het op deze manier: elk punt van het fysieke Hier bestaat ALTIJD.
Je denkt misschien dat je je kindertijd al hebt beleefd, maar elk moment van die kindertijd Bestaat nog steeds.
Dit betekent dat het verleden nooit verdwijnt – het Is er.
Met andere woorden, de ziel kan niets vergeten om één simpele reden – zij bevindt zich rechtstreeks Hier in alle momenten van alle incarnaties – van de eerste tot de laatste ademteug. Alle levens blijven eeuwig levend.
Tegelijkertijd bestaat het Bestaan juist als een dynamisch proces. Niets is statisch, want anders zou het simpelweg ophouden te bestaan.
Dit betekent dat elk 'Is' op dynamische wijze zijn verbindingen verandert, en niet zijn feitelijke bestaan.
Wat jij ervaart als het leven van hier naar daar, is de verschuiving van verbindingen van elk element van het 'Is', gecreëerd door jouw eigen bewegingstraject.
