In Wisconsin, waar ooit eindeloze naald- en loofbossen zich uitstrekten, wordt elke nieuwe boom weer een stukje van een grote mozaïek. Die wordt gelegd door duizenden mensen: boeren, scholieren, medewerkers van gemeentelijke diensten en gewone inwoners. Volgens het Department of Natural Resources van de staat (DNR) zijn hier tegen het einde van 2025 jaar ongeveer 54,7 miljoen bomen geplant in het kader van de Trillion Trees Pledge-verplichting. Dat is meer dan de helft van de weg naar het doel — 100 miljoen bomen tegen 2030. Het exacte cijfer in de registratiestatistieken op 31 december 2025 is iets bescheidener, 54 265 478 bomen, maar de algemene conclusie verandert daardoor niet: de vooruitgang is al merkbaar.
Het initiatief werd aangekondigd door gouverneur Tony Evers op 22 april 2021, op Earth Day, met de ondertekening van decreet nr. 112 en de aansluiting van de staat bij het wereldwijde Trillion Trees-initiatief. Toen ging het om 75 miljoen bomen en het behoud van 125 duizend acre bos. In april 2024, toen de staat al meer dan 32 miljoen aanplantingen had, ondertekende Evers decreet nr. 221 en verhoogde de lat tot 100 miljoen. Symbolisch is dat de ceremonie werd gehouden in het Governor Nelson State Park: het park is vernoemd naar Gaylord Nelson, de senator die als de oprichter van Earth Day wordt beschouwd. Naast de hoofddoelstelling voorziet de verplichting in het planten van een miljoen bomen in steden en de bescherming van ten minste 125 duizend acre bosgrond. Gemeenten, scholen, bedrijven, non-profitorganisaties, partnerinstanties, eigenaren van bospercelen en inwoners werken hieraan.
De meest omvangrijke bijdrage aan de bescherming van grond was het project Pelican River Forest. Het bosgebied van ongeveer 70 duizend acre ten oosten van Rhinelander werd in 2021 gekocht door de non-profitorganisatie The Conservation Fund. In 2024 kondigde de gouverneur de goedkeuring aan van een overeenkomst voor het behoud van grond (conservation easement) voor bijna 55 duizend acre: daarmee mag het perceel niet worden bebouwd en niet worden opgesplitst. Dat is ongeveer 44 procent van het doel om 125 duizend acre te beschermen en een van de grootste natuurbehoudprojecten in de geschiedenis van de staat.
De cijfers zeggen ook iets over het tempo. In 2025 plantten de inwoners van Wisconsin bijna 12 miljoen bomen, en een jaar eerder ongeveer 10,7 miljoen. Tot de grens van 100 miljoen resteert nog ongeveer 45 miljoen. Als je dat volume over de resterende vijf jaar verdeelt, kom je uit op ongeveer 9 miljoen bomen per jaar — minder dan in de laatste twee jaar. Dat betekent dat het doel bij het huidige tempo ruimschoots haalbaar is, en dat men daar niet meer dan ongeveer een kwart op mag achterlopen. Een belangrijke achtergrond: na de terugval in 2019, toen de instantie minder dan 3 miljoen zaailingen uitdeelde, herstelden de kwekerijen zich — in 2021–2025 werden jaarlijks tussen 3,5 en 5,4 miljoen zaailingen verstrekt.
Het stedelijke deel van het plan vordert ook. Op basis van de resultaten van 2025 werden in de steden 485 411 bomen geplant — ongeveer 49 procent van een miljoen. Het record viel juist in het afgelopen jaar: in de steden werden 185 207 bomen geplant, meer dan in enig voorgaand jaar sinds de start van het programma.
Waarom is dit allemaal nodig? Bosgrond beslaat ongeveer 17 miljoen acre, dat wil zeggen meer dan 40 procent van het grondgebied van de staat. Bomen slaan koolstof op, zuiveren water, bieden onderdak aan wilde dieren en verzachten de gevolgen van hitte en hevige regenbuien. Volgens een schatting van de instantie zal de aanplant in de eerste vijf jaar in de komende halve eeuw nog eens ongeveer 15 miljoen metrische ton koolstof binden. Belangrijk is ook dat ongeveer 57 procent van de bossen eigendom is van particuliere eigenaren, dus zonder boeren en familiebedrijven zou het plan niet werken. De ene boer plant eiken aan de rand van een veld, scholieren zorgen voor esdoorns in de tuin, en gemeentelijke diensten planten lindes langs de straten. Elk van die stappen is op zichzelf klein, maar samen leveren ze een voelbaar resultaat op.
Meedoen kan op verschillende manieren. Ten eerste door zaden te verzamelen en ze te verkopen aan de staatskwekerijen van Wisconsin — zo begint bosherstel vanaf de allereerste stap. Ten tweede door bomen in de tuin of in de eigen buurt te verzorgen. Ten derde door programma's te steunen die aanplant en verzorging financieren. Voor eigenaren van particuliere percelen is het nuttig om advies te vragen aan de boswachters van het Department of Natural Resources: hun aanbevelingen helpen om het bos duurzaam te beheren.
Er is ook een eenvoudiger weg. Vanaf 5 oktober 2026 neemt het bosherstelprogramma van de staat bestellingen aan voor zaailingen die in het voorjaar van 2027 worden geplant. De geplante bomen kunnen op de officiële aanplantkaart van Wisconsin worden vastgelegd, en dan wordt de bijdrage van elke deelnemer zichtbaar in het geheel.
De bossen van Wisconsin functioneren niet alleen als koolstofopslag. Ze ondersteunen de veerkracht van hele landschappen: wortels houden de bodem vast, kronen verzachten de klappen van regenbuien, en een boom wordt een huis en voedselbron voor dieren. Zo verbindt elke aanplanting de natuur met de mensen die naast het bos wonen en werken.
Plant minstens één boom in uw buurt — en ook u wordt deel van deze gezamenlijke beweging. Een miljoen kleine stappen begint met één.
