In de wereld van diepe technologieën schrijven investeerders zelden cheques uit voor honderden miljoenen dollars voor pure wetenschap. Zij betalen voor een verhaal dat ze al gehoord hebben en waarin ze geloven. Juist zo wist de Israëlische startup Quantum Art, die volledig in stealth-modus opereerde, een Series A-ronde van meer dan $140 miljoen af te sluiten — eerst $100 miljoen, en daarna nog eens $40 miljoen in een overtekende ronde.
Het bedrijf is gespecialiseerd in trapped-ion kwantumcomputers en had vóór de samenwerking met Virgo PR geen website met een duidelijk verhaal, geen media-aanwezigheid, en geen herkenbare experts. In een sector gedomineerd door IBM, IonQ en Quantinuum betekende dit vrijwel nul kans op aandacht van investeerders. Om te kunnen concurreren om kapitaal was het niet genoeg om simpelweg bekend te maken wie ze waren, maar om binnen 18 maanden een infrastructuur van vertrouwen op te bouwen.
Virgo PR zag af van het gebruikelijke schema van 'één grote lancering en dan stilte'. In plaats daarvan creëerden zij een kalender met opeenvolgende mijlpalen: publicaties van wetenschappelijke resultaten, integratie met Nvidia CUDA-Q, roadmaps, en partnerschappen. Elke aankondiging versterkte de vorige, waardoor een keten van bewijzen voor technische vooruitgang ontstond. Tegelijkertijd ondergingen de executives mediatrainingen en werden zij gepositioneerd als experts op het gebied van multicore-architectuur en praktische optimalisatieproblemen.
De resultaten spreken voor zich. Tijdens de campagne kreeg het bedrijf meer dan 100 vermeldingen in Forbes, The Wall Street Journal, Business Insider en gespecialiseerde publicaties. Het werd opgenomen in de lijst van Globes Most Promising Startups of 2026. Het totale bedrag aan aangetrokken fondsen gedurende de samenwerkingsperiode bereikte ongeveer $164 miljoen. Investeerders waren Bedford Ridge Capital, Hudson Bay Capital en Poalim Equity.
Hier komt een belangrijk financieel patroon naar voren: in deep-tech functioneert communicatie als pre-investeringsinfrastructuur. Terwijl sommige startups miljoenen uitgeven aan laboratoria en wachten op het 'ideale moment', bouwen andere hun reputatie alvast op. Tegen de tijd van het roadshow hadden investeerders het bedrijf al gezien in gerenommeerde publicaties, niet één keer, maar herhaaldelijk. Het verhaal was niet nieuw — het was al bekend en geloofwaardig geworden.
Vergelijk dit met de gebruikelijke aanpak: één persbericht op de dag van de aankondiging en daarna stilte. Een dergelijke cyclus wordt snel vergeten, en concurrenten vullen het informatieveld. Een duurzame campagne daarentegen werkt als samengestelde rente: elke plaatsing versterkt de vorige en verlaagt het risico voor de investeerder. In kwantumcomputing, waar commerciële producten nog jaren verwijderd zijn, maakt juist deze geaccumuleerde zichtbaarheid het mogelijk om financieringsrondes af te sluiten die anders slechts op papier zouden zijn gebleven.
Voor oprichters en investeerders is de les duidelijk. PR in deep-tech is geen uitgave voor een 'mooi plaatje', maar een instrument om informatieasymmetrie te verminderen. Wie het verhaal vooraf opbouwt, krijgt toegang tot kapitaal onder de beste voorwaarden. De rest blijft hun waarde vanaf nul uitleggen tijdens een ontmoeting met een fonds.
Uiteindelijk gaat geld daarheen waar het verhaal al overtuigend klinkt.
