Wie valt er te bedanken als ik zelf de schepper ben en alles in mijn leven eigenhandig vormgeef?
❓ VRAAG:
Kun je me uitleggen wat de zin is van dankbaarheid tonen aan een ander of aan de natuur, zoals de zon die doorbreekt en warmte geeft? Wat levert dit mij in het hier en nu concreet op? Ik heb immers zelf alles gecreëerd wat mij omringt, van de weersomstandigheden tot de manier waarop mensen op mij reageren. Eigenlijk is het uiten van dankbaarheid dus overbodig, nietwaar?
❗️ ANTWOORD van lee:
Het is inderdaad zinloos om dankbaarheid te veinzen; alles is immers al aanwezig. Het gaat er echter om dat u zich bevindt in een staat van, laten we zeggen, erkentelijkheid, wat de ERKENNING is van het beste dat u waarneemt. Op dat exacte moment worden tegenstrijdige frequenties 'gedoofd' en geneutraliseerd.
Wanneer het voor u bijgevolg een gewoonte is om te danken en het bekritiseren van zaken vreemd aanvoelt, raakt uw leven vervuld van datgene wat u blij maakt. Het wordt gevuld met uw eigen, specifieke frequentie.
Als u echter dankbaarheid probeert af te dwingen zonder werkelijke erkentelijkheid te voelen, bent u bezig met zelfbedrog, waardoor de frequentie van ontevredenheid zich manifesteert terwijl het verstand concludeert dat de 'dankbaarheidsoefeningen' simpelweg niet werken.
Wanneer u daarentegen werkelijk een reden vindt om dankbaar te zijn jegens iemand die u in het verleden heeft gekwetst, overstijgt u op dat moment de beperkende frequentie en stapt u uit de cyclus waarin die situatie kon ontstaan. Hiermee opent u een nieuwe en vreugdevollere stroom van gebeurtenissen in uw eigen leven.
