Als de Ziel uit Licht bestaat, waarom bewandelt een mens dan soms het pad van de duisternis?
VRAAG:
Er is een besef dat elke Ziel zich in het Licht bevindt. Maar wat drijft de Persoonlijkheid dan om het pad van de Duisternis te volgen? Waarom zijn er zoveel mensen die zich bezighouden met magie, bezweringen en rituelen? Als de Ziel immers Licht is, waarom zou men dan de vibraties verlagen en de weg van de Duisternis inslaan? Of is dit een spel van dualiteit?
ANTWOORD van lee:
Ik zou niet willen zeggen dat er veel mensen zijn met een negatieve dynamiek. Het zijn er precies zoveel als nodig is voor de collectieve groei van onze beschaving. Zie het als in de dramaturgie: hoe moeizamer de weg van de held, des te indrukwekkender de uiteindelijke transformatie in de finale. Dat is precies de reden waarom antihelden noodzakelijk zijn.
De keuze voor een negatieve dynamiek is in feite de keuze voor een uiterst complex ontwikkelingstraject, dat alleen wordt aangegaan door 'gevorderde zielen' die bereid zijn in de duisternis af te dalen. Zij maken deze keuze bewust en weten aan welke zware beproevingen zij zichzelf blootstellen. Het uiteindelijke resultaat is voor hen een versnelde groei in een later stadium. Al het leed dat zij andere wezens berokkenen, zullen zij immers vroeg of laat zelf ervaren, in de ene of de andere vorm, tijdens dit leven of in het bestaan daartussen.
Lineair geredeneerd waren de 'vorige' levens van boeddha's en 'heiligen' vaak juist een diepe duik in die negatieve dynamiek. Dat geldt niet voor iedereen, maar wel voor velen. Men veronderstelt vaak dat het bereiken van 'heiligheid' voortkomt uit vele 'deugdzame' levens, maar meestal is het tegendeel waar: het is het resultaat van langdurig lijden in de diepste negativiteit om ervaring op te doen met de integratie ervan. Om voorbij de polariteit te kunnen stijgen, is een rijke ervaring nodig in het doorleven van alle uiterste polen.
