VRAAG:
U stelde eerder dat een ego noodzakelijk is voor een incarnatie. Behoudt het bewustzijn na het leven dan niet de mogelijkheid om een andere lichaamsvariant te kiezen, want hoe kun je anders het leven overzien? Kunnen degenen die zich voldoende hebben ontwikkeld hun volgende leven bewuster uitkiezen? Betekent dit dat er ook onder die omstandigheden sprake is van een vorm van ego? Hoe zit het met de niet-fysieke dimensies? Vereist niet elk standpunt waarin onderscheid wordt gemaakt een 'ik-en-de-ander'-punt, zelfs als er op een ander niveau een perceptie van 'Alles is Eén' bestaat?
ANTWOORD:
Het ego fungeert als het mechanisme waarmee de persoonlijkheid wordt samengesteld. Het is het raamwerk waarbinnen die persoonlijkheid daadwerkelijk vorm krijgt.
Je kunt het vergelijken met het bouwen van een auto op basis van een bouwtekening en losse onderdelen.
De ziel kan eindeloos veel persoonlijkheden bedenken, net zoals een ingenieur talloze ontwerpen voor auto's kan maken.
Om echter daadwerkelijk te kunnen rijden, is een fysieke auto nodig. Zo is er ook een reëel ego nodig om te kunnen incarneren.
Dat is de fundamentele taak van het ego.
Vervolgens bewandelt het ego een eigen evolutionair pad, met als doel een staat te bereiken waarin het niet langer beperkingen opwerpt. Dit noemen we het 'gevorderde ego'; de grenzen hiervan zijn zo subtiel dat de ziel als het ware 'door het ego heen kijkt'. De ultieme staat binnen de fysieke vorm is een ego dat de volledige controle heeft overgedragen aan het Hoger Zelf. De term 'Hoger Zelf' verwijst naar het deel van de ziel dat gefocust is in een 'persoonlijkheidsbeeld'. Hoe meer dit Hogere aanwezig is, hoe minder er van het fysieke overblijft.
De algemene logica is dat de fysieke realiteit een manier is om waarnemingsfrequenties binnen een specifiek bereik af te bakenen. Zodra je dit bereik uitbreidt, verlaat je de fysieke waarneming.
De fase waarin de grenzen vervagen, gaat gepaard met een verruiming van het bereik, waardoor je jezelf gaat identificeren met het collectief: 'ik ben wij'. In dit stadium zie je jezelf in gelijke mate als individu en als onderdeel van het geheel. Dit markeert echter het volgende niveau van het Spel. Daar betreed je het niet-fysieke veld en nog vele andere dimensies.
