❓ VRAAG:
U schrijft dat het aspect van de Waarnemer in ons onderscheid maakt (focus, aandacht, gewaarwording), maar er zijn ook mensen die beweren dat ons onderscheidingsvermogen na de dood verdwijnt, tenzij we hier specifiek aan hebben gewerkt. Dit stelt het vermogen om te onderscheiden afhankelijk van de fysieke geest, waarbij de overdracht naar een geest van een andere orde plaatsvindt naarmate de mens zich ontwikkelt. Dit komt overeen met uw woorden: "Anders gaat de ervaring van een heel leven als één enkele intentie, gecreëerd vóór de incarnatie, verloren." Zou het dan kunnen dat de Waarnemer niet onderscheidt, maar zich bewust wordt?
❗️ ANTWOORD lee:
Ik ben geen voorstander van het gegoochel met termen, omdat dit ten koste gaat van de helderheid en leidt tot het eindeloos analyseren van details.
U kunt uw eigen semantische associaties bij woorden hebben, terwijl een ander er weer een andere betekenis aan geeft. En zo kun je jarenlang bezig zijn met het verfijnen van details.
Daarom is het hier voldoende om simpelweg de definities te geven. Als u deze accepteert, is de kous hiermee af; zo niet, dan praten we over semantiek, taalkunde of filosofie.
Waarnemen is het vermogen om een gebeurtenis te registreren.
Bewustwording is het vermogen om betekenis op zichzelf toe te passen.
Elke extra betekenis die men aan de Waarnemer toekent buiten het registreren (waarnemen), verandert de functie in iets anders; dat vraagt om een ander woord of een andere term.
