12 Eylül'de San Francisco'da yılın belki de en dürüst grup terapisi gerçekleşti: Yüzü aşkın insan, sadece iyice bağırmak için Pasifik Okyanusu'na geldi.
Etkinliğin adı Guttural Scream at the Sea — kabaca «Denize doğru gırtlaktan gelen çığlık». Etkinliği, bazen uzun konuşmalar yerine insanın okyanusa ve içini dökme fırsatına ihtiyaç duyduğuna karar veren yerel sakin Danielle Egan düzenledi.
Programda her şey neredeyse profesyonelce organize edilmişti: önce ses tellerini ısıtma, ardından çığlık atma yarışması, burada ses yüksekliği, süre ve stil değerlendirildi, sonra antrenman çığlıkları ve son olarak Pasifik Okyanusu'na doğru büyük bir toplu çığlık atıldı.
Organizatörler katılım nedenlerini de önceden sıralamışlardı: yüksek kiralar, yapay zeka, öfke ve sadece «bağırmak keyiflidir».
Gecenin yıldızı Olivia Gugliemotto. Çığlığı ulaştı 121,9 desibele — bu yaklaşık olarak çok yüksek sesli bir rock konserinin seviyesi ve kulakların soru sormaya başladığı o ses yüksekliği.
Zaferi için Olivia oldukça mantıklı bir ödül aldı — küçük bir megafon. Görünüşe göre, bir dahaki sefere etraftakiler hiçbir şeyi kaçırmasın diye.
İkinci sırayı Kyana Van Houten aldı: dayandı 6,78 saniye ve 114,3 desibel çıkardı.
Ama doruk noktası yarışma değildi. Sonunda yüzden fazla insan aynı anda okyanusa döndü ve birikmiş her şeyi hep birlikte haykırdı.
Bunun ardından katılımcılara sakinleşmeleri ve taze meyve yemeleri önerildi.
Yani mükemmel San Francisco usulü antistres şöyle görünüyor:
sesi ısıttın → Pasifik Okyanusu'na bağırdın → bir meyve yedin → eve gittin.
Ve biliyor musunuz… modern stresle mücadele yöntemleri arasında bu en azından şaşırtıcı derecede anlaşılır. 😄
