Wrath of Man filmi, sadece bir aksiyon-macera veya suç gerilimi yapımı olmanın çok ötesine geçiyor. Film, Tarantino’nun estetik anlayışı ile Guy Ritchie’nin kendine has imza tarzının kusursuz bir dengede buluştuğu; stil, cüret ve tipik İngiliz sinizminin bir harmanı olarak karşımıza çıkıyor.
Hikaye, bizi küresel politikanın gri bölgesinde, hukukun sınırlarında faaliyet gösteren seçkin bir özel ajanlar ekibinin dünyasına davet ediyor. Bu ekibin profili oldukça karmaşık: Büyük suç baronları ve yozlaşmış kodamanlar tarafından çalınan milyarlarca doları geri almakla görevliler. Film, Ritchie’nin alametifarikası olan dinamik çatışmalar, riskli stratejiler, kara mizah ve ihanetin bir iş tanımı haline geldiği şaşırtmacalı kurgusuyla dopdolu.
Yapımın görsel dünyası ise başlı başına bir ziyafet sunuyor. Kamera, rustik para destelerinin, altının parıltısının ve her şeyi satın alabileceğine inananların ağır bakışlarının yakın plan çekimlerini iştahla yakalıyor. Tam da bu anlarda, filmin genel tonunu belirleyen şu diyalog mükemmel bir şekilde yerine oturuyor: Birine 25 bin dolar sıkıştırıp geçmek daha kolay değil mi? İşin sırrı bunu zarafetle yapmak, böylece herkes anlaşmadan memnun ayrılır.
Filmin oyuncu kadrosu, karizmanın zirvesini temsil ediyor. Superman rolüyle tanıdığımız Henry Cavill, bu yapımda bambaşka bir karakterle karşımıza çıkıyor. Oyuncu, fiziksel olarak ciddi bir değişim geçirerek daha kaslı ve heybetli bir görünüme kavuşmuş; bu durum karakterine ekstra bir sertlik katmış. Yine de ekranın manyetik çekim gücüne sahip, karşı konulmaz bir figür olmaya devam ediyor.
Presumed Innocent dizisinden tanıdığımız Jake Gyllenhaal, çift hayat süren bir adam rolünde sergilediği güçlü performansla Ritchie’nin çılgın dolandırıcılar dünyasına mükemmel uyum sağlıyor. The Three-Body Problem ve From Dusk Till Dawn yapımlarıyla hafızalara kazınan Eiza González, filme ateşli bir mizaç ve ölümcül bir estetik katıyor. Rosamund Pike ise adeta başlı başına bir sanat eseri. Karakteri, aristokratik bir soğukluk, gizli bir tehdit ve şeytani bir zekayı aynı anda yansıtıyor. Pike, rafine İngiliz nezaketi ile her an cehennemi serbest bırakmaya hazır olma hali arasındaki zıtlığı ustalıkla oynuyor.
Zekice kurgulanmış oyunlar, kovalamacalar, dolandırıcılıklar ve net bir plan... Guy Ritchie, filmin temposunu sonuna kadar yüksek tutmayı başarıyor, bu yüzden aksiyonun eksik olmadığı bir deneyim sizi bekliyor.
Film, izleyicilerden ve eleştirmenlerden karışık yorumlar almasına ve gişede zayıf sonuçlar göstermesine rağmen, biz filmin neredeyse her detayını beğendik. Belki finali hariç. Ancak dürüst olmak gerekirse, bu durum Guy Ritchie’nin bazen kasten kışkırtıcı olan imza tarzının bir parçası. Finalin, çözülmesi oldukça ilginç olan kendine has gizli bir anlamı var ve biz burada sürprizbozanlardan kaçınmayı tercih ediyoruz. Puanımız: 7.9/10.
Bu film, her hamlenin zarif bir kombinasyonun parçası olduğu, akıllı, cesur ve şık soygun hikayelerini sevenler için biçilmiş kaftan. Ve elbette, Guy Ritchie’nin o kendine has stilinden büyük keyif alacaksınız.
