Film Wrath of Man to coś znacznie więcej niż zwykłe kino akcji czy kryminał. To prawdziwa mieszanka stylu, odwagi i kwintesencji brytyjskiego cynizmu, w której estetyka rodem z filmów Tarantino spotyka się z charakterystycznym sznytem Guya Ritchiego na równych prawach.
Produkcja przenosi nas w sam środek działań elitarnej grupy agentów specjalnych, operujących na granicy prawa, w tak zwanej szarej strefie globalnej polityki. Ich profil zawodowy jest niezwykle złożony: zajmują się odzyskiwaniem miliardów dolarów, które zostały bezczelnie zrabowane przez wpływowych baronów przestępczości oraz skorumpowanych magnatów. Film jest wypełniony po brzegi typowym dla Ritchiego humorem, dynamicznymi strzelaninami, ryzykownymi strategiami oraz licznymi intrygami, w których zdrada jest wpisana w codzienny zakres obowiązków.
Warstwa wizualna filmu stanowi osobny powód do zachwytu. Kamera z ogromną precyzją rejestruje zbliżenia: szeleszczące stosy banknotów, blask złota oraz ciężkie spojrzenia ludzi, którzy przywykli do kupowania wszystkiego i wszystkich. To właśnie w takich momentach dialogi, nadające ton całej produkcji, pasują idealnie do ekranowej rzeczywistości: Czy nie byłoby prościej po prostu wręczyć komuś 25 tysięcy? Kluczem jest zrobienie tego z elegancją. Tak, aby każdy czuł się usatysfakcjonowany z zawartego układu.
Obsada filmu to prawdziwy szczyt charyzmy. Henry Cavill, znany nam jako ikoniczny Superman, pojawia się w zupełnie nowej odsłonie. Aktor wyraźnie popracował nad swoją formą, zwiększając masę mięśniową i zyskując jeszcze bardziej monumentalną sylwetkę, co dodało jego postaci dodatkowej brutalności. Mimo to, pozostaje on nieodpartym amantem, którego obecność na ekranie jest niezwykle magnetyczna.
Jake Gyllenhaal, dobrze znany widzom z serialu Presumed Innocent, prezentuje potężny występ jako człowiek prowadzący podwójne życie, idealnie wpasowując się w szalony świat oszustów Ritchiego. Eiza González, zapamiętana z Problem trzech ciał oraz ognistego Od zmierzchu do świtu, wnosi do filmu gorący temperament i zabójczą estetykę. Z kolei Rosamund Pike to osobna kategoria sztuki. Jej postać emanuje arystokratycznym chłodem, ukrytym zagrożeniem i diabelską inteligencją. Pike mistrzowsko gra kontrastami, łącząc wyrafinowaną brytyjską uprzejmość z gotowością do rozpętania piekła w dowolnym momencie.
Subtelne gierki, pościgi, oszustwa i precyzyjny plan sprawiają, że Guy Ritchie utrzymuje dynamiczne tempo aż do samego końca, więc możecie spodziewać się ogromnej dawki akcji. Mimo że film spotkał się z mieszanymi recenzjami widzów i krytyków, a także osiągnął słabe wyniki w box office, nam podobało się niemal wszystko. Z wyjątkiem może zakończenia. Bądźmy jednak szczerzy: to charakterystyczny, momentami celowo prowokacyjny styl Guya Ritchiego. Finał ma swoje ukryte znaczenie, które warto samodzielnie rozszyfrować, dlatego unikamy spoilerów. Nasza ocena to 7,9 na 10.
To propozycja dla tych, którzy kochają inteligentne, odważne i stylowe napady, gdzie każdy ruch jest częścią eleganckiej kombinacji. Oczywiście, każdy fan kina doceni unikalny styl Guya Ritchiego.
