Wrath of Man is veel meer dan een standaard actie-avontuur of een doorsnee misdaadthriller. Het is een krachtig concentraat van stijl, lef en de typische Britse cynische humor, waarbij de esthetiek van Tarantino naadloos samensmelt met de kenmerkende flair van regisseur Guy Ritchie.
De film neemt de kijker mee in de wereld van een elite-eenheid van speciale agenten die opereren op het scherpst van de snede, in de zogenaamde grijze zone van de internationale politiek. Hun missie is complex: ze recupereren miljarden dollars die op brutale wijze zijn ontvreemd door grote misdaadbaronnen en corrupte magnaten. De film zit boordevol Ritchie-humor, dynamische vuurgevechten, riskante strategieën en verraderlijke dubbelspelen, waarbij verraad simpelweg onderdeel is van de dagelijkse werkzaamheden.
Het visuele aspect van de film is een genot op zich. De camera legt gretig close-ups vast: ritselende stapels bankbiljetten, de glinstering van goud en de zware blikken van mensen die gewend zijn om alles en iedereen te kunnen kopen. Juist op die momenten komt de dialoog, die de toon zet voor de gehele film, perfect tot zijn recht: Is het niet makkelijker om iemand simpelweg 25 duizend te geven? De kunst is om het elegant te doen, zodat iedereen een positief gevoel overhoudt aan de deal.
De cast van de film is een absoluut hoogtepunt van charisma. Henry Cavill, bij het grote publiek bekend als de ultieme Superman, verschijnt hier in een compleet nieuwe rol. De acteur heeft zichtbaar aan zichzelf gewerkt, spiermassa gekweekt en een indrukwekkend, monumentaal fysiek ontwikkeld, wat zijn personage extra brutaliteit verleent. Desondanks blijft hij de onweerstaanbare hartenbreker wiens aanwezigheid op het scherm magnetisch werkt.
Jake Gyllenhaal, bekend van de serie Presumed Innocent, levert een krachtige prestatie als een man met een dubbelleven en past perfect in de krankzinnige wereld van Ritchies oplichters. Eiza González, die we kennen van The Three-Body Problem en de vurige film From Dusk Till Dawn, voegt een vurig temperament en een dodelijke esthetiek toe aan het geheel. Rosamund Pike vormt een kunstvorm op zich; haar personage straalt een aristocratische kilte, een verborgen dreiging en een duivelse intelligentie uit. Pike speelt meesterlijk met contrasten door verfijnde Britse beleefdheid te combineren met de bereidheid om op elk gewenst moment de hel te ontketenen.
Subtiel spel, achtervolgingen, zwendelarij en een doordacht plan; Guy Ritchie houdt het dynamische tempo tot het einde vast, waardoor je kunt rekenen op een overvloed aan actie. Hoewel de film gemengde recensies ontving van zowel publiek als critici en tegenvallende resultaten boekte aan de kassa, vonden wij bijna alles geslaagd. Met uitzondering van het einde, wellicht. Maar laten we eerlijk zijn: dit is de kenmerkende, soms bewust provocerende stijl van Guy Ritchie. De finale bevat een verborgen betekenis die uitnodigt tot interpretatie, uiteraard zonder spoilers te verklappen. Onze score: 7,9 op 10.
Dit is een film voor liefhebbers van slimme, gedurfde en stijlvolle overvallen, waarbij elke zet deel uitmaakt van een elegante combinatie. En uiteraard zult u volop genieten van de onmiskenbare stijl van Guy Ritchie.
