Nice'teki laboratuvarlarda bilim insanları, modern kozmetikteki sentetik bileşenlerin yerini alabilecek doğal moleküllerin peşinde, yerel florada — bin beş yüzden fazla bitki türünde — kapsamlı bir tarama gerçekleştirdi. Chemistry & Biodiversity dergisinde yayımlanan araştırmanın sonuçları şunu gösteriyor: Çin pazarının katı düzenleyici gereklilikleri ve Avrupa Birliği standartları, araştırmacıları adeta ayaklarının altında büyüyen biyoçeşitliliğe daha dikkatle bakmaya zorluyor.
Doğal içeriklere talep artıyor, ancak tüketiciler yalnızca organiklik değil, gerçek bir etkinlik bekliyor. Côte d'Azur Üniversitesi, Shiseido'nun inovasyon merkezi ve ortak laboratuvarlardan bilim insanları, hâlihazırda Çinli düzenleyiciler tarafından onaylanmış 1614 bitki türünü titizlikle seçti. HPLC–DAD/ELSD kromatografik profillemesiyle kuru ekstrelerin kimyasal «parmak izlerini» elde ettiler ve bunları iki ölçütte karşılaştırdılar: biyolojik etkinlik ve yenilik (mevcut kozmetik formüllerinde bulunmama).
Birkaç aşamalı sıkı eleme sürecinin ardından listeye yalnızca on sekiz aday girdi. Dört tür özellikle göze çarpıyordu: Clematis vitalba (akasma) yaprakları, Sorbus domestica (üvez) tomurcukları, Corylus avellana (fındık) yaprakları ve bahar çuha çiçeği (Primula veris) toprak üstü kısımları. Hepsi Fransız çayırlarına ve ormanlarına uzun zamandır tanıdık, geleneksel tıpta yaygın olarak kullanılıyor, ancak modern kozmetikteki potansiyelleri neredeyse hiç incelenmemiş.
Bilim insanları, pek de açık olmayan bir sonucun altını çiziyor: kontrollü yetiştirme yöntemleri, doğada tam olarak ortaya çıkmayan faydalı özellikleri belirgin biçimde güçlendirebilir. Model örnek olarak Borago officinalis (hodan) seçtiler: sıcaklığın hassas kontrolü ve döner hidroponik uygulamasıyla antioksidan ve antienflamatuvar etkinliği kat kat arttı. Bu, yabani popülasyonları tüketmeden yüksek konsantrasyonda biyoaktif madde elde etmenin mümkün olduğu sürdürülebilir bir üretime giden yolu açıyor.
Kromatografik yöntem, yüzlerce numunenin hızlı karşılaştırılmasında etkili oldu, ancak etken maddelerin güvenilir biçimde belirlenmesi için ek analizler — kütle spektrometrisi ve biyo-yönlendirmeli fraksiyonlama — gerekiyor. Ancak böyle kapsamlı bir yaklaşımla kimyasal profil ile cilt üzerindeki belirli etki — yaşlanma karşıtı, antienflamatuvar veya antioksidan — arasında doğrudan bir bağlantı kurulabilir.
Araştırma stratejik bir olanağı gözler önüne seriyor: düzenleyici gereklilikler, kanıtlanmış etkinlik ve ekolojik sorumluluk arasındaki denge korunursa, yerel biyoçeşitlilik küresel kozmetik çözümlerin temeli olabilir. Tüketici düzeyinde bu tür araştırmaları desteklemenin en basit yolu, içeriklerin kökeni şeffaf olan kozmetikleri tercih etmek ve yerel ile sürdürülebilir hammaddelere yatırım yapan markaları seçmektir.
