Mısır'ın genel sağlık sigortası sisteminde, sahte faturalar ve veri sızıntıları nedeniyle her yıl milyarlarca dolar kayboluyor; bu rakamın 2030 yılına kadar 11,2 milyar dolara ulaşabileceği öngörülüyor. Bu nedenle, blokzincir teknolojisinin devlet hastanelerine entegrasyonu meselesi salt teknolojinin çok ötesine geçiyor: Söz konusu olan, aksi takdirde elden uçup gidecek olan kamu kaynaklarının korunmasıdır.
Scientific Reports dergisinde yayımlanan bir çalışma kapsamında, Genel Sağlık Sigortası Sistemi bünyesinde faaliyet gösteren 53 devlet hastanesinden 228 yönetici ve bilişim uzmanıyla anket yapıldı. Sonuçlar, blokzincir uygulama niyetinin en çok teknolojinin sunduğu görece avantajlara, hastanenin finansal imkanlarına ve teknolojiye duyulan güven seviyesine bağlı olduğunu gösterdi. Buna karşın, karmaşıklık ve barındırdığı riskler süreci yavaşlatıyor. Güvenin bir aracı rolü oynaması ise dikkat çekici: Devlet desteği ve güvenlik garantileri kararı doğrudan etkilemese de, halihazırda uygulamaya teşvik eden özgüveni pekiştiriyor.
Burada finansal hazırbulunuşluk, anketteki sıradan bir maddeden çok daha fazlasını ifade ediyor. Bütçesi kısıtlı olan hastaneler, sigorta ödemelerindeki dolandırıcılıktan en çok zarar gören kesim olmalarına rağmen, pilot projeleri bile hayata geçirecek güce sahip değiller. Değiştirilemez kayıtları ve akıllı sözleşmeleriyle blokzincir; fatura doğrulamasını otomatize etme, idari maliyetleri düşürme ve hastalara verileri üzerinde kontrol sağlama potansiyeline sahip; tüm bunlar sistemdeki para sızıntısını doğrudan azaltıyor.
Kurumsal baskı da bu süreçte rol oynuyor: Bakanlık direktifleri ve sektör standartları dışsal bir teşvik oluştursa da, içsel bir finansal tampon ve teknolojiye duyulan güven olmadan hastaneler yerinde saymaya devam ediyor. Dijital altyapının henüz mükemmel olmadığı gelişmekte olan ülkelerde bu tür faktörler, inovasyonun deney aşamasında çakılıp kalmaması için belirleyici hale geliyor.
Her sahte faturanın, bütçeden gerçek ilaçlar veya doktor maaşları için ayrılan paydan eksilmesi anlamına geldiği sıradan bir poliklinik hayal edin. Blokzincir burada bir dijital kasa görevi görüyor: Hasta verileri korunuyor ve sigorta ödemeleri yalnızca doğrulanmış zincirler üzerinden gerçekleştiriliyor. Finansal esnekliğe sahip olan ve sistemin güvenilirliğine inanan hastaneler, tasarrufun meyvelerini toplayan ilk kurumlar olacak.
Nihayetinde başarı sadece yazılım koduna değil, devletin ve hastanelerin güven ile kaynaklara yatırım yapmaya ne kadar istekli olduğuna bağlı; blokzincirin bir tasarruf aracına mı dönüşeceği yoksa güzel bir teori olarak mı kalacağı işte bu noktada belirlenecek.
