❓SORU:
Kırgınlık/suçluluk üzerine düşünürken, özel biri gibi olmayı sevdiğimi fark ettim. Say ki Hitler'i anlıyorum, onda ulusun özelliğine dair bir takıntı vardı, bende de öyle. Ve gördüm ki, bu bende bir şekilde «dünyalılar, sanki, "daha aşağı"» ile bağlantılı, aslında bu tutum milliyetlerde de izlenebiliyor. Anlaşılır, kimse daha aşağı/daha yukarı değil, ama bir uygarlığın hafıza kodu gibi hissediliyor. Ben buna varıyorum, sanki birliği hissediyorum: var olan herkes, herkes, farklı uygarlıklar – tek bir organizma, her şey birbiriyle bağlantılı ve her biri eşsiz, aynı zamanda birliği oluşturuyor. Ama sanki sonuna kadar değil, sanki tam olarak bırakılamıyor.
❗️lee'nin yanıtı:
Bu konu – çeşitliliğin birliği.
Yani insanlar sık sık «biz biriz» konusunda «biz aynıyız» mantığını görüyorlar.
Ama her şey tam tersi.
Biz Biriz demek – hepimiz toplamda tek bir resmi oluşturuyoruz demektir. Yani – bizim anlamımız, ortak resmin anlamında gizlidir.
Ama!
Her birimiz tamamen eşsiz bir yapboz parçasıyız.
Aynı (tek renkli) parçalardan oluşan bir takımdan karmaşık bir ortak resim asla bir araya getirilemez. Tüm parçalar, her yapboz parçası eşsiz ve farklı olmalıdır. Tıpkı bir otomobilin farklı parçalarının sonunda onun bütünsel durumunu oluşturması gibi.
Yani sizin konunuz – Birliği anlamak için farklılıkta iyiyi görmek.
