12 czerwca 2026 roku Sąd Okręgowy w Monachium wydał wstępne orzeczenie, zobowiązujące Google do ponoszenia bezpośredniej odpowiedzialności za fałszywe twierdzenia generowane przez funkcję AI Overviews w wynikach wyszukiwania. Sprawę zainicjowały dwie monachijskie firmy wydawnicze, w tym The Decoder, których reputacja ucierpiała z powodu błędnych powiązań z oszustwami i wątpliwymi praktykami.
Sąd zakwalifikował AI Overviews nie jako neutralne odsyłacze do treści zewnętrznych, lecz jako samodzielny materiał autorski Google. W przeciwieństwie do klasycznych wyników wyszukiwania, gdzie platforma jedynie indeksuje i wyświetla cudze publikacje, streszczenia AI tworzą nowe teksty na podstawie interpretacji źródeł. Ta kluczowa różnica stała się podstawą do odmowy zastosowania tradycyjnego immunitetu przysługującego wyszukiwarkom.
Google powoływało się na ostrzeżenia dla użytkowników o konieczności samodzielnej weryfikacji i twierdziło, że funkcja ta jest analogiczna do zwykłego wyszukiwania. Sąd odrzucił te argumenty: ostrzeżenia nie zdejmują odpowiedzialności w sytuacji, gdy system generuje oryginalną treść, a nie tylko agreguje już istniejącą. Firma zamierza zaskarżyć decyzję, podkreślając, że sprawa dotyczy konkretnych błędów, a nie samej zasady działania Overviews.
Decyzja opiera się na analizie mechanizmu generowania: AI nie tylko podsumowuje, ale parafrazuje i strukturyzuje informacje własnymi słowami, tworząc nowe twierdzenia. W sprawie tej pojawiły się konkretne przypadki, w których funkcja Overviews bezpodstawnie przypisywała wydawcom udział w nieuczciwych subskrypcjach i oszustwach, mimo braku takich informacji w materiałach źródłowych. Sąd zauważył, że tylko Google może korygować algorytm i wnioski, dlatego to właśnie ta korporacja ponosi odpowiedzialność.
To postanowienie różni się od dotychczasowej praktyki orzeczniczej w UE i USA, gdzie wyszukiwarki postrzegano głównie jako neutralnych pośredników. Funkcje generatywne nadają obecnie platformie status bezpośredniego podmiotu rozpowszechniającego informacje. Podobne argumenty mogą zostać zastosowane wobec innych systemów — od chatbotów OpenAI po narzędzia Anthropic, gdzie użytkownicy również otrzymują wygenerowane odpowiedzi z zastrzeżeniami dotyczącymi weryfikacji.
Dla branży konsekwencją będzie konieczność rewizji architektury i polityki ujawniania informacji. Deweloperzy będą musieli albo wzmocnić mechanizmy weryfikacji i cytowania źródeł w czasie rzeczywistym, albo wziąć na siebie ryzyko pozwów za halucynacje i zniekształcenia. Wstępny charakter decyzji pozostawia pole do apelacji, jednak już teraz sygnalizuje ona przesunięcie równowagi: generatywna sztuczna inteligencja przestaje być jedynie „narzędziem”, a staje się produktem, za który pełną odpowiedzialność ponosi jego właściciel.
Otwartą kwestią pozostaje skalowalność: czy precedens rozszerzy się na inne jurysdykcje i typy aplikacji AI, w tym korporacyjne chatboty i asystentów. Niezależne kontrole i przyszłe sprawy pokażą, na ile trwałe w polu prawnym jest rozróżnienie między „wyszukiwaniem” a „generowaniem”.
Decyzja monachijskiego sądu podkreśla, że przy tworzeniu nowych twierdzeń tekstowych firma deweloperska nie może przerzucić winy na algorytm ani użytkownika.
