World Athletics ogłosiło trzech finalistów w walce o tytuł najlepszego lekkoatlety roku 2026: Brazylijczyka Alissona dos Santosa, Szweda Mondo Duplantisa i Kenijczyka Sabastiana Sawe. Zwycięzcę ogłoszą 29 listopada w Monako po głosowaniu kibiców, sportowców, dziennikarzy i „rodziny” federacji. Za suchymi nazwiskami i liczbami kryje się nie tylko sezon rekordów, lecz trzy różne sposoby przepisywania historii tej dyscypliny sportu.
Dos Santos rozegrał sezon, w którym nie przegrał ani jednego z jedenastu biegów na 400 metrów przez płotki. W Zurychu ustanowił rekord świata — 45,80 sekundy, a na Ultimate Championship uzyskał 45,98 — trzeci wynik w historii. Jego dominacja przypomina partię szachów, w której każdy ruch przeciwnika jest z góry przewidziany: technika, taktyka i psychologia działają jak jeden mechanizm. W świecie, gdzie płotki często symbolizują przeszkody, Brazylijczyk zamienił je w trampolinę.
Duplantis, obecny zdobywca nagrody roku 2025, znów podniósł poprzeczkę — dosłownie. Rekord w skoku o tyczce wynosi teraz 6,31 metra, do tego tytuły na Ultimate, w hali i na mistrzostwach Europy. Szwed już po raz trzeci ubiega się o główną nagrodę i zbliża się do rekordu Usaina Bolta pod względem liczby zwycięstw. Jego kariera to przykład, jak jedna konkurencja może stać się synonimem nieustannego postępu: każdy nowy centymetr wymaga nie tylko fizyki, ale i inżynierskiego podejścia do ciała i sprzętu.
Sawe wpisał swoje imię w historię maratonu: w Londynie przebiegł 1:59:30 — pierwszy oficjalnie uznany wynik poniżej dwóch godzin. To nie jest zwykła liczba, lecz zmiana paradygmatu: maraton z testu ultra-wytrzymałościowego zamienia się w strefę, w której granice ludzkiego ciała są na nowo wyznaczane. Kenijczyk, podobnie jak jego poprzednicy, dowodzi, że długotrwała praca nad wytrzymałością i taktyką na dystansie daje wynik, który wcześniej wydawał się fantastyką.
Wybór finalistów pokazuje, jak bardzo lekkoatletyka zależy dziś od różnych typów osiągnięć: techniki płotkarskiej, technicznego skoku i czystej wytrzymałości. Każdy z nich odzwierciedla odrębny aspekt ewolucji sportu — od indywidualnego geniuszu po zbiorowy postęp w przygotowaniu. W głosowaniu uczestniczą nie tylko eksperci, ale i szeroka publiczność, co czyni nagrodę odzwierciedleniem nie tylko wyników, ale i społecznego postrzegania.
29 listopada w Monako stanie się jasne, czyj sezon roku 2026 zapamięta się mocniej. Na razie jasne jest jedno: lekkoatletyka wciąż przesuwa granice, a ci trzej są tego wyraźnym potwierdzeniem.
