W finale azjatyckich mistrzostw juniorów we wspinaczce sportowej w Guiyang 17-letni Chińczyk Zhao Yicheng przekroczył linię mety w czasie 4,69 sekundy i gestem zadzwonił do kamery. Ten gest był skierowany do niego samego sprzed roku: wtedy na tej samej ścianie wystartował przed sygnałem i został bez złota.
Rekordzista świata, który w maju ustanowił wynik 4,54 sekundy, tym razem świadomie hamował reakcję na starcie. Trzy biegi z rzędu pokazywał czas lepszy niż 4,90 sekundy, mimo drobnego błędu w ćwierćfinale. Zwycięstwo stało się nie tylko naprawieniem zeszłorocznego błędu, ale demonstracją tego, jak młody sportowiec uczy się panować nad własnym impulsem.
Zhao przyjechał do Guiyang nie tylko po tytuł. Za 18 dni odbędzie się tu etap Pucharu Świata, a trening na znajomej ścianie jest częścią przygotowań. Przez rok przeszedł drogę od bolesnych wyrzutów sumienia do spokojniejszego stosunku do siebie. „Zbyt surowo się oceniałem po zeszłorocznej porażce i to czyniło mnie bezbronnym” – przyznał po finale.
We wspinaczce na czas, gdzie ułamki sekund decydują o wszystkim, nadmierne napięcie często prowadzi do falstartu lub utraty równowagi. Zhao pokazał, że prawdziwa szybkość rodzi się nie z maksymalnego napięcia, ale z precyzyjnego wyliczenia i kontroli. To przypomina szachistę, który zamiast od razu rzucać się do ataku, najpierw umacnia pozycję i czeka na błąd przeciwnika.
Dla chińskiego wspinania, które od kilku lat dominuje w szybkości, taki przykład jest szczególnie ważny. Młodzi sportowcy widzą, że nawet przy rekordzie świata decydującym czynnikiem staje się dojrzałość psychiczna. Zhao nie tylko jest najszybszy – nauczył się nie spieszyć tam, gdzie wcześniej się spieszył.
Za półtora tygodnia na tej samej ścianie ponownie stanie na starcie. I jeśli lekcja z zeszłego roku została w pełni przyswojona, kolejny rekord może przyjść nie z desperackiego zrywu, ale z tej właśnie powściągliwości, którą zaprezentował w Guiyang.
