Pod koniec września 2026 roku Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych opublikowała duży pakiet dokumentów dotyczących niezidentyfikowanych zjawisk powietrznych. Po czterech latach oczekiwania The Black Vault otrzymał 1321 stron e-maili od Scotta Braya – byłego zastępcy dyrektora wywiadu marynarki wojennej. Z tego 302 strony zostały zachowane w całości, pozostałe wyszły z redakcjami. Wniosek złożono jeszcze w maju 2022 roku i dotyczył całej korespondencji Braya, w której wspomniano o UAP, UFO, UAPTF, AATIP i powiązanych terminach.
Remember this guy? Yesterday, I got 1,300+ pages of emails to/from Scott Bray all on UAP / UFOs thanks to FOIA. I'm about to drop them all for you to take a look... After trying to formulate one cohesive story, I realize there is just too much to do so. So... soon™️!
Te listy obejmują lata, w których Marynarka Wojenna tworzyła grupę zadaniową ds. niezidentyfikowanych zjawisk – Unidentified Aerial Phenomena Task Force. Bray stał w centrum tej pracy. W jednym z dokumentów stwierdzono wprost: Jay Stratton kierował UAP Task Force z ramienia floty i podlegał właśnie Brayowi. Korespondencja pokazuje, jak wewnątrz departamentu przygotowywano briefingi dla Kongresu, omawiano publiczne sformułowania i reagowano na rosnące zainteresowanie ustawodawców.
March 2020: Neill Tipton, former Director of Defense Intelligence for Collection and Special Programs, wanted to give Scott Bray, former Deputy Director of Naval Intelligence, a UAP document via hard copy he'd drive over. Why? Ahh yes, circumventing a paper trail. Why?
Najbardziej konkretne, co rzuca się w oczy, to stosunek kierownictwa do samych briefingów. W lutym 2021 roku wiceadmirał Jeffrey Trussler wyjaśniał zmianę kierownictwa w następujący sposób: Stratton nie został zwolniony, po prostu postawiono osobę, która będzie zarządzać zespołem, a nie „analityka, który lubi występować”. Celem było uniknięcie „niezwykłych oświadczeń” i przeniesienie pracy w bardziej spokojne rejony. Rok wcześniej kontradmirał Kelly Aeshbach napisała wprost, że chce „wyjąć Jaya i flotę z fotela kierowcy”. Te frazy utrwalają wewnętrzną ocenę: prezentacje dotyczące UAP budziły pytania u starszych oficerów.
Dokumenty dotyczą również słynnej oceny z 2021 roku, w której 143 przypadki pozostały bez wyjaśnienia. W korespondencji urzędnicy precyzują ważne: te raporty nie trafiły do kategorii „inne”. Po prostu pozostały bez kategorii. Część z nich zawierała jedynie słowne opisy pilotów bez danych technicznych, które można by zweryfikować. Kierownictwo zauważało, że briefingi często przedstawiały zbiór historii, ale słabo przekładały je na analizę – brakowało oceny skali, możliwych zwykłych wyjaśnień i konsekwencji.
W listach pojawiają się dyskusje z kwietnia 2020 roku, kiedy flota opublikowała trzy znane filmy z UAP. Tutaj również znajduje się korespondencja z urzędnikami Pentagonu, admirałami i wywiadowcami na temat tego, jak formułować publiczne oświadczenia, jak odpowiadać na zapytania mediów i jak budować pracę grupy zadaniowej. Widać, że temat UAP wewnątrz systemu był postrzegany poważnie: tworzono struktury, przygotowywano tajne raporty, toczyły się spory o to, czy przypadki są badane wystarczająco dogłębnie.
Ten materiał nie daje sensacyjnych kadrów ani ostatecznych odpowiedzi. Daje coś innego – bezpośredni wgląd w to, jak wywiad marynarki wojennej pracował z niezidentyfikowanymi zjawiskami w czasie rzeczywistym. Dokumenty pokazują zarówno zainteresowanie tematem, jak i wewnętrzne ograniczenia oraz decyzje zarządcze, które wcześniej pozostawały za zamkniętymi drzwiami. Teraz te 1300 stron są dostępne do analizy.
