18 września 2026 roku w szóstym pakiecie PURSUE pojawiło się około piętnastu nagrań wideo i jedno historyczne nagranie audio. Razem tworzą jeden z najbogatszych bloków medialnych całego cyklu ujawniania.
Centralne miejsce wśród nagrań wideo zajmuje film Tremonton. 2 lipca 1952 roku niedaleko Tremonton w Utah Delbert Newhouse sfilmował kamerą 16-milimetrową grupę jasnych obiektów, które poruszały się w szyku. Teraz zdigitalizowana taśma filmowa jest dostępna publicznie. Obiekty nigdy nie otrzymały ostatecznego wyjaśnienia. Obok niego znajdują się cztery nagrania lokalnych organów ścigania z Kolorado z października 2023 roku (LLE-UAP-PR001–PR004). Zdjęcia wykonano zwykłym telefonem. Obiekty opisano jako bezgłośne, z czerwonymi, niebieskimi i zielonymi błyskami. Dolna część kadru jest rozmyta. Są też wojskowe nagrania z czujników z innych regionów. Wszystkie te przypadki pozostają w statusie nierozwiązanych.
Szczególne znaczenie ma nagranie audio. 26 marca 1952 roku w Bostonie kapitan Edward J. Rappelt, który w tym okresie kierował śledztwami sił powietrznych, wygłosił referat. Teraz to nagranie o długości około godziny jest dostępne wraz z pełnym transkryptem. Rappelt mówił spokojnie i rzeczowo. Opowiadał, że z około ośmiuset rozpatrzonych przypadków około dwadzieścia procent pozostało bez wyjaśnienia po analizie technicznej. Wspominał „zielone ogniste kule” — obiekty w jaskrawym zielono-niebieskim kolorze, które nie eksplodowały. Te słowa brzmią dziś równie wyraźnie jak wtedy.
Oficjalne konto Ministerstwa Wojny specjalnie wyróżniło to nagranie, podkreślając, że zapowiada ono metody, które później weszły do Project Blue Book. The Sol Foundation nazwała audio i transkrypt Rappelta prawdopodobnie najważniejszym materiałem całego wydania. Kongresmen Eric Burlison potwierdził, że to właśnie on skierował zapytanie do MIT Lincoln Laboratory z prośbą o odnalezienie i przekazanie tej taśmy. Nagranie, którego poszukiwano ponad siedemdziesiąt lat, jest teraz dostępne publicznie.
Szóste wydanie stawia obok siebie taśmę filmową 1952 roku, współczesne nagrania telefoniczne 2023-go i żywy głos człowieka, który na początku lat pięćdziesiątych znajdował się w centrum śledztw. Materiały, które przez długi czas istniały w zamkniętych archiwach lub wręcz uważano je za zaginione, zostały wystawione na widok publiczny. Można je oglądać i słuchać. Proces ujawniania trwa.
