Eind september 2026 heeft de Amerikaanse marine een groot pakket documenten over niet-geïdentificeerde luchtverschijnselen vrijgegeven. Na vier jaar wachten ontving The Black Vault 1321 pagina's aan e-mails van Scott Bray — voormalig plaatsvervangend directeur van de marinedienst voor inlichtingen. Daarvan werden 302 pagina's volledig achtergehouden, de rest verscheen met weglatingen. Het verzoek was al in mei 2022 ingediend en betrof de volledige correspondentie van Bray waarin UAP, UFO, UAPTF, AATIP en verwante termen werden genoemd.
Remember this guy? Yesterday, I got 1,300+ pages of emails to/from Scott Bray all on UAP / UFOs thanks to FOIA. I'm about to drop them all for you to take a look... After trying to formulate one cohesive story, I realize there is just too much to do so. So... soon™️!
Deze e-mails bestrijken de jaren waarin bij de marine de werkgroep voor niet-geïdentificeerde verschijnselen werd opgericht — de Unidentified Aerial Phenomena Task Force. Bray stond in het centrum van dat werk. In een van de documenten staat letterlijk: Jay Stratton leidde de UAP Task Force namens de marine en viel rechtstreeks onder Bray. De correspondentie laat zien hoe binnen de dienst briefings voor het Congres werden voorbereid, hoe men openbare formuleringen besprak en hoe men reageerde op de groeiende belangstelling van wetgevers.
March 2020: Neill Tipton, former Director of Defense Intelligence for Collection and Special Programs, wanted to give Scott Bray, former Deputy Director of Naval Intelligence, a UAP document via hard copy he'd drive over. Why? Ahh yes, circumventing a paper trail. Why?
Het meest concrete dat in het oog springt, is de houding van de leiding tegenover de briefings zelf. In februari 2021 verklaarde vice-admiraal Jeffrey Trussler de leiderschapswissel als volgt: Stratton werd niet ontslagen, er werd simpelweg iemand neergezet die het team zou aansturen, en niet "een analist die graag optreedt". Het doel was om "ongebruikelijke verklaringen" te vermijden en het werk in rustiger vaarwater te brengen. Een jaar eerder schreef schout-bij-nacht Kelly Aeschbach ronduit dat ze "Jay en de marine van de bestuurdersstoel" wilde halen. Die zinnen leggen een interne beoordeling vast: de presentaties over UAP riepen vragen op bij hogere officieren.
De documenten raken ook de beroemde beoordeling van 2021, waarin 143 gevallen onverklaard bleven. In de correspondentie verduidelijken ambtenaren iets belangrijks: die rapporten vielen niet in de categorie "overig". Ze bleven eenvoudigweg zonder categorie. Een deel ervan bevatte alleen verbale beschrijvingen van piloten, zonder technische gegevens die konden worden geverifieerd. De leiding merkte op dat de briefings vaak een reeks verhalen opleverden, maar die nauwelijks omzetten in analyse — er ontbrak een inschatting van de omvang, van mogelijke alledaagse verklaringen en van de gevolgen.
In de e-mails komen besprekingen voor van april 2020, toen de marine drie bekende video's met UAP openbaar maakte. Ook is er correspondentie met functionarissen van het Pentagon, admiraals en inlichtingenofficieren over hoe openbare verklaringen moesten worden geformuleerd, hoe op vragen van de media moest worden gereageerd en hoe het werk van de werkgroep moest worden opgezet. Je ziet dat het onderwerp UAP binnen het systeem serieus werd genomen: er werden structuren opgezet, er werden besloten rapporten voorbereid en er werd gediscussieerd over de vraag of de gevallen wel diepgaand genoeg werden onderzocht.
Deze vrijgave levert geen sensationele beelden of definitieve antwoorden op. Ze levert iets anders op — een directe blik op hoe de marinedienst voor inlichtingen in real time met niet-geïdentificeerde verschijnselen werkte. De documenten tonen zowel de belangstelling voor het onderwerp als de interne beperkingen en de bestuurlijke beslissingen die eerder achter gesloten deuren bleven. Nu zijn deze 1300 pagina's beschikbaar om te bestuderen.
