W nocy na 4 listopada, gdy demokraci pewnie zdobywali zarówno Izbę Reprezentantów, jak i Senat, bitcoin spadł do 75,6 tysięcy dolarów. Wydawało się, że oczekiwania zaostrzenia regulacji spełnią się natychmiast. Do rana w środę cena przekroczyła już 81 tysięcy, wyrzucając z rynku setki milionów dolarów krótkich pozycji.
Rynek zareagował nie na politykę, lecz na mechanikę. Sprzedający na krótko, którzy obstawiali spadek, musieli zamykać pozycje, rozpędzając cenę w górę. W ciągu doby zlikwidowano prawie 950 milionów dolarów, z czego 560 — to shorty. Klasyczny squeeze, który zdarzał się już wcześniej, niezależnie od tego, kto zasiadał w komitetach Kongresu.
Demokraci rzeczywiście przejmą kontrolę nad kluczowymi komitetami ds. finansów i papierów wartościowych. Oczekiwania „jasności” dla kryptowalut, którą obiecywali republikanie, teraz wyglądają na mniej prawdopodobne. Jednak bitcoin to już nie ten sam aktyw co w 2021 roku. Zainwestowane są w niego ETF-y, banki i duże firmy zarządzające aktywami. Zmienić reguły gry dla całej branży jest trudniej niż pięć lat temu.
Ciekawe, że spadek podczas wyborów okazał się mniejszy niż reakcja na włamanie do Binance tydzień wcześniej. Wtedy cena zeszła poniżej 78 tysięcy. Polityczną „niebieską falę” rynek przyjął raczej z ulgą: niepewność minęła, a rzeczywiste konsekwencje są dopiero przed nami i być może nie tak dramatyczne.
Dla zwykłego inwestora lekcja jest prosta. Polityczne nagłówki tworzą szum, ale cena częściej porusza się według wewnętrznych reguł rynku — wezwań do uzupełnienia depozytu, napływów kapitału i poziomu strachu. Gdy wszyscy oczekują jednego scenariusza, rzeczywistość często potoczy się inaczej.
Bitcoin po raz kolejny udowodnił: jego cena to nie głosowanie za regulacjami lub przeciw nim, lecz odzwierciedlenie tego, na ile uczestnicy rynku są gotowi trzymać, a na ile zmuszeni są sprzedawać.
