Japońscy naukowcy z Uniwersytetu Azabu oraz Uniwersytetu Gunma opublikowali wyniki badań, w których przeanalizowano dane 343 trzynastolatków uczestniczących w projekcie Tokyo Teen Cohort. Uczestników badania podzielono na dwie grupy: 96 nastolatków dzielących dom z psami oraz 247 osób nieposiadających zwierząt domowych. Okazało się, że wskaźniki zdrowia psychicznego u osób żyjących z psem były wyraźnie wyższe niż u ich rówieśników bez czworonoga. Praca badawcza, przeprowadzona pod kierunkiem badaczy Eijiego Miyachiego i Takefumiego Kikusui, wiąże ten efekt ze zmianami w mikrobiomie jelitowym oraz ślinie nastolatków.
Nastolatki posiadające w rodzinie psa wykazywały statystycznie istotnie niższy poziom lęku, rzadziej przejawiały agresję oraz wycofanie społeczne. Analiza dowiodła, że najbardziej wyraźny wpływ zaobserwowano w kategorii problemów społecznych. W organizmach tych młodych ludzi częściej wykrywano bakterie powiązane z empatią i zachowaniami prospołecznymi. Naukowcy odkryli kluczową rolę drobnoustrojów z rodzaju Streptococcus – po ich przeszczepieniu myszom laboratoryjnym gryzonie zaczęły zachowywać się bardziej prospołecznie i częściej wchodziły w interakcje. Badacze podkreślają, że kontakt z psem nie tylko obniża poziom stresu, ale realnie modyfikuje skład flory bakteryjnej w organizmie nastolatka.
Według naukowców mechanizm ten opiera się na bezpośrednim przekazywaniu drobnoustrojów z psa na człowieka podczas wspólnego przebywania. Mikrobiom psa wpływa na skład bakterii w jelitach i jamie ustnej nastolatka, co z kolei oddziałuje na nastrój i zachowanie poprzez tak zwaną oś „jelita–mózg”. Eksperci przypuszczają, że mikrobiota wpływa na produkcję neuroprzekaźników i innych substancji bioaktywnych kształtujących postawy społeczne. Analiza próbek śliny uczestników potwierdziła różnice w profilach mikrobiologicznych między obiema grupami: choć różnorodność gatunkowa była zbliżona, skład społeczności drobnoustrojów znacząco się różnił.
Dla rodzin płynie z tego konkretna korzyść: pies w domu może stanowić naturalny czynnik wspierający zdrowie psychiczne nastolatka w krytycznym okresie dojrzewania. Efekt ten jest szczególnie widoczny u osób, które aktywnie opiekują się czworonogiem i spędzają z nim czas na spacerach – badanie potwierdza, że czas zainwestowany w relację z pupilem przynosi mierzalne efekty.
Badanie to wpisuje się w rosnącą liczbę dowodów na pozytywny wpływ zwierząt na ludzi i po raz pierwszy dostarcza eksperymentalnego dowodu na to, że mikrobiom jest kluczowym biologicznym pośrednikiem w tej relacji. Praca została opublikowana w grudniu 2025 roku w czasopiśmie iScience i uzyskała wsparcie japońskich państwowych programów naukowych. Naukowcy planują dalsze obserwacje, aby zrozumieć trwałość tego zjawiska w czasie oraz sprawdzić, jak może ono zależeć od czynników socjoekonomicznych i innych zmiennych wpływających na mikrobiom.
