Op het strand van Iztuzu in Turkije kruipen kleine schildpadjes onder een maanverlichte hemel uit het zand en haasten zich naar de zee. Deze eeuwenoude cyclus verandert steeds sterker onder invloed van klimaatverandering.
Turkije zal in november COP31 in Antalya organiseren. De onechte karetschildpad, ofwel de Caretta caretta, is de officiële mascotte van de top geworden. Haar nestplaatsen langs de Middellandse Zeekust dienen als een tastbare indicator van de opwarming.
De temperatuur van het zand bepaalt het geslacht van de uitgekomen schildpadjes. Warmere nesten brengen meer vrouwtjes voort. Onderzoekers merken op dat dit al gebeurt.
Volgens Ayfer Sirin, docent ecologie aan de Universiteit van Uskudar, zijn zeeschildpadden een zeer snel waarschuwingssignaal. Ze zijn zowel van het land als van de zee afhankelijk en weerspiegelen daardoor veranderingen in kustecosystemen.
Op het strand van Patara toonde een onderzoek van vijf jaar gemiddeld 70 % vrouwtjes onder de uitgekomen dieren. Wetenschappers menen dat gedragsveranderingen alleen mogelijk niet voldoende zullen zijn.
In Iztuzu is de temperatuur van de nesten met bijna 1 °C gestegen over 20 jaar, meldde Yakup Kaska. In een bredere analyse vormen vrouwtjes tot 80–90 % in veel populaties.
Bijkomende bedreigingen zijn vistuig en plasticvervuiling. Maar het belangrijkste signaal komt juist van de opwarming van het zand.
Wat betekent dit voor toekomstige generaties schildpadden en voor de regio als geheel?
