Onzichtbare filmhelden: 9 boeiende feiten over stand-ins waar Hollywood over zwijgt

Auteur: Tatyana Hurynovich

Onzichtbare filmhelden: 9 boeiende feiten over stand-ins waar Hollywood over zwijgt-1

U heeft waarschijnlijk wel eens gemerkt dat een actrice in films vaak van achteren wordt getoond, in overzichtsshots, of dat alleen haar handen in beeld verschijnen. In de meeste gevallen is dit niet de actrice zelf, maar een stand-in.

Dit is geen geheim, maar een standaardpraktijk in de filmindustrie die wordt gedreven door de economische realiteit van het filmproces. De tijd van een hoofdrolspeler op de set is extreem duur en hun schema is strikt gelimiteerd. Terwijl de actrice zich voorbereidt op complexe dialoogscènes, uitrust in de kleedkamer of op een andere set staat, werkt haar stand-in de technische beelden af: door een gang lopen, een deur openen of een glas vasthouden. Bij de juiste montage merkt de kijker de wisseling niet op, terwijl de studio duizenden dollars en uren aan opnametijd bespaart.

Maar opnames van de rug zijn slechts een klein deel van wat stand-ins dagelijks doen. Laten we eens kijken welke andere functies zij op de set vervullen.

1. Ze kunnen enkel worden ingehuurd voor... hun polsen

Danielle Sepulveres is een professionele body double. Op haar cv staan tientallen bekende films en series. Maar weet u wat het meest verbazingwekkende is? Soms werd ze alleen voor haar handen ingehuurd.

Ze speelde in cosmeticareclames waarin close-ups te zien waren van iemand die crème aanbracht. Ze roerde in een salade in beeld in plaats van Brooke Shields. In de serie 'The Good Wife' gaf ze documenten door, schreef ze lijstjes en schonk ze de wijn in.

Op een filmset hoorde ze ooit een regisseur klagen dat haar polsen "te veel verschilden" van die van de hoofdrolspeelster. Ze werd weliswaar niet ontslagen, maar ze besefte wel degelijk dat ze vervangen had kunnen worden enkel vanwege de vorm van haar polsen.

Conclusie: Er zijn mensen in Hollywood wier carrière volledig afhangt van de schoonheid van hun handen.

2. Ze worden niet alleen voor stunts ingezet

We zijn gewend te denken dat een stand-in automatisch een stuntman is. Maar in werkelijkheid bestaan er verschillende soorten dubbelgangers:

  • Stunt double — voor gevaarlijke stunts
  • Body double — voor naaktscènes of specifieke camerastandpunten
  • Hand double — uitsluitend voor de handen
  • Photo double — voor massascènes waar een gezicht nodig is, maar geen acteerwerk
  • Stand-in — komt helemaal niet in beeld, maar staat op de plek van de acteur terwijl het licht wordt afgesteld

En het interessantste is: ze worden vaak ingehuurd vanwege de regels van vakbonden. Volgens de voorschriften van SAG (de Amerikaanse vakbond voor acteurs) moeten acteurs minimaal 12 uur rust krijgen tussen de opnames. Als de opnames uitlopen, wordt een stand-in ingezet in plaats van de ster om het contract niet te schenden.

3. Acteurs kunnen erg gevoelig zijn bij de keuze van een stand-in

De castingdirecteur van 'Titanic', Dee Dee Ricketts, vertelde: "Het kiezen van een stand-in is een mijnenveld. We kunnen niet iemand nemen die te dun, te knap, te zwaar of te oud is. Anders denkt de acteur: 'Zien ze mij zó?'"

Veel sterren eisen een vetorecht bij de keuze van hun dubbelganger. Sommigen laten dit zelfs specifiek in hun contract vastleggen. Stel je voor: je moet op de beroemdheid lijken, maar niet zózeer dat deze er onzeker van wordt.

4. Ze ontmoeten de acteur die ze vervangen soms NOOIT

De Deense actrice Elvira Friis werkte als body double voor Charlotte Gainsbourg in de film 'Nymphomaniac' van Lars von Trier. Ze speelde in de expliciete scènes. En weet u wat? Ze heeft Charlotte Gainsbourg geen enkele keer ontmoet.

"Het dichtste dat ik bij Charlotte ben gekomen, is het dragen van haar jurk," gaf Friis toe.

5. ...Of ze brengen juist hele dagen met hen door

Aan de andere kant speelt Noomi Rapace in de film 'What Happened to Monday' (2017) zeven identieke zussen. Stand-ins waren hierbij absoluut onmisbaar. Rapace trainde haar dubbelgangers persoonlijk: hoe ze moesten bewegen, praten en hoe ze elk van de zussen moesten neerzetten.

In 'Game of Thrones' werkte Lena Headey (Cersei) nauw samen met stand-in Rebecca Van Cleave voor een naaktscène. Headey legde haar persoonlijk uit hoe haar personage moest bewegen en wat ze op dat moment voelde. Daarna nam Headey zelf dezelfde scène op in een beige jurk, die later digitaal werd verwijderd. Uiteindelijk zagen de kijkers het gezicht van Headey op het lichaam van de stand-in.

6. Ze lijken niet altijd op de acteurs

Brett Baker was de stand-in voor Leonardo DiCaprio in 'Titanic'. Weet u wat het probleem was? Hij was enkele centimeters korter dan DiCaprio en bovendien zeven jaar ouder. Van voren zou je nooit hebben gezegd dat dit Jack Dawson was.

Maar wanneer hij van achteren of van boven werd gefilmd, in dezelfde kleding en met hetzelfde kapsel, paste hij perfect in het plaatje.

Conclusie: Een stand-in hoeft niet identiek te zijn aan de acteur, maar moet lijken op hoe de acteur in het shot wordt gebracht.

7. CGI heeft hun werk nog onzichtbaarder gemaakt

Tegenwoordig maakt technologie het mogelijk om in de postproductie het gezicht van een acteur op het lichaam van een stand-in te plakken. Dit betekent dat de stand-in volledig in beeld kan zijn, terwijl de kijker toch het gezicht van de ster ziet.

Het bekendste voorbeeld is Paul Walker, die halverwege de opnames van 'Fast & Furious 7' omkwam bij een auto-ongeluk. Om de film te kunnen voltooien, gebruikten de makers zijn broers en andere acteurs als stand-ins, waarna ze het digitale gezicht van Paul Walker op hun lichamen projecteerden. In de uiteindelijke versie van de film zitten maar liefst 260 shots met de dubbelgangers van Paul Walker.

8. Ze worden ingehuurd, maar soms NOOIT ingezet

Laura Grady werd ingehuurd als body double voor Robin Wright in de film 'State of Play' (2009). Ze zat startklaar in de trailer voor haar scènes. Uiteindelijk heeft ze echter in geen enkele scène meegespeeld.

"Robin besloot uiteindelijk haar eigen naaktscènes te doen," vertelde Grady.

Dit gebeurt regelmatig. Een actrice is eerst verlegen, maar raakt dan gewend aan de set en zegt: "Oké, ik doe het zelf wel." Of de scène wordt zodanig veranderd dat naakt niet langer nodig is.

Het goede nieuws: de stand-in krijgt ondanks alles gewoon uitbetaald.

9. Wat verdienen ze eigenlijk?

Hier begint de rauwe, zakelijke realiteit.

  • $17,23 per uur (gemiddeld)
  • $980 per dag voor een 8-urige werkdag (volgens het vakbondstarief)
  • $50.000–$100.000 per jaar (het gemiddelde jaarinkomen)

Top-stand-ins bij grote filmproducties kunnen $200.000 tot $250.000 per jaar verdienen.

Maar ter vergelijking: zelfs een beginnend acteur met een kleine bijrol kan op één draaidag meer verdienen dan een stand-in in een volledige werkweek.

Waarom? Omdat een stand-in een "onzichtbare" werknemer is. Zijn gezicht komt niet in beeld. Zijn naam staat niet op de aftiteling (of ergens helemaal onderaan in kleine lettertjes). Zijn werk is pas geslaagd als het onopgemerkt blijft.

De grootste paradox van het beroep

Stand-ins doen het werk dat de sterren niet kunnen of willen doen. Ze riskeren hun leven tijdens stunts. Ze geven zich bloot voor de camera. Ze maken werkdagen van 14 uur terwijl de sterren uitrusten.

Maar hun succes wordt juist gemeten aan de hand van hoe onzichtbaar hun werk is. Als u een film heeft bekeken zonder de stand-in op te merken, heeft deze zijn werk perfect gedaan.

Denk de volgende keer als u een scène ziet waarin een actrice van achteren loopt, of waarbij alleen haar handen in beeld zijn, aan dit: het zou zomaar iemand anders kunnen zijn.

26 Weergaven
Heb je een fout of onnauwkeurigheid gevonden?We zullen je opmerkingen zo snel mogelijk in overweging nemen.