In augustus 2026 sloot de visserij op Antarctische krill in de Zuidelijke Oceaan opnieuw vroegtijdig — al voor het tweede jaar op rij. Het quotum van 620 duizend ton was al lang voor de gebruikelijke november uitgeput, en deze gebeurtenis zet aan tot nadenken over het fragiele evenwicht van een heel ecosysteem.
Antarctische krill (Euphausia superba) is een klein schaaldier dat de basis vormt van de voedselketen in de regio. Pinguïns, walvissen, zeehonden, vissen en inktvissen zijn ervan afhankelijk. Zonder krill dreigt de hele Antarctische levenspiramide te wankelen, en de gevolgen kunnen zelfs ver verwijderde oceaansystemen raken.
De vroege sluiting houdt verband met de sterke groei van de vloot en de concentratie van schepen in de meest krillrijke gebieden — bij het Antarctisch Schiereiland en de Zuidelijke Orkney-eilanden. Noorse en Chinese bedrijven domineren de vangsten, en de concurrentie tussen hen neemt alleen maar toe.
Het quotum van 620 duizend ton werd al in 1991 vastgesteld als voorzorgsmaatregel om roofdieren niet te schaden. Nu is de visserij echter geconcentreerd in de belangrijkste foerageergebieden van pinguïns en walvissen, wat wetenschappers zorgen baart. De exacte gevolgen voor populaties zijn nog onbekend, maar het voorzorgsbeginsel vereist nu al actie.
Klimaatverandering voegt druk toe: opwarming verandert de verspreiding van krill, en de visserij komt bovenop deze verschuivingen. Wetenschappers merken op dat de combinatie van twee factoren ernstiger kan zijn dan elk afzonderlijk.
Diplomatieke geschillen in CCAMLR duren voort. Sommige landen streven naar hogere quota, andere naar nieuwe beschermde gebieden. Zolang er geen compromis is, levert elk seizoen nieuwe vangstrecords op.
Krill wordt gebruikt voor aquacultuurvoer, diervoeding en voedingssupplementen. De commerciële belangstelling groeit, maar daarachter schuilt de vraag: hoe duurzaam kan de basis van een heel ecosysteem worden geëxploiteerd.
De vroege sluiting van de visserij is niet zomaar statistiek, maar een signaal dat zelfs 'strikt gereguleerde' visserij strengere maatregelen vereist voor de spreiding van inspanningen en rekening houdt met de behoeften van wilde populaties.
