❓ VRAAG:
Men zegt wel eens dat mensen aanvoelen wanneer hun tijd gekomen is. De laatste tijd heb ik niet zozeer suïcidale gedachten, maar spoken er wel voortdurend gedachten over de dood door mijn hoofd.
Ik ben een studente in de bloei van mijn leven, maar het gevoel dat ik spoedig zal sterven, overvalt me bijna dagelijks: voor het slapengaan, onderweg naar de universiteit of tijdens het uitgaan met vrienden, en het beangstigt me totaal niet. Toch wil ik dit tot op de bodem uitzoeken: zijn dit simpelweg negatieve overtuigingen waar ik aan moet werken, of bereidt mijn Hogere Zelf me mentaal voor op de reis naar een andere, wonderbaarlijke wereld?
❗️ ANTWOORD van lee:
Dit zijn naar alle waarschijnlijkheid uw eigen negatieve overtuigingen. Dat is althans hoe het aanvoelt. U maakt gebruik van een programma uit een vorig leven dat u actief in stand houdt, waardoor u een beperkend pad blijft volgen.
Het besef van je eigen einde heeft een heel andere lading; het is het gevoel dat een taak REEDS is volbracht. Dergelijke kennis wordt gegeven zodat men de tijd heeft om een besluit te nemen: wil men overstappen naar een andere taak, een ander mens worden of nieuwe doelen nastreven?
Indien het antwoord "nee" is, dan is dat in orde. Is het antwoord "ja", dan is dat eveneens prima.
Kijk zelf eens welk scenario u momenteel ondersteunt.
Wanneer er geen sprake is van zo'n keuzemoment, is het innerlijk weten over de overgang wel aanwezig, maar wordt dit meestal niet bewust waargenomen. De gedachte krijgt dan niet deze specifieke vorm en de persoon brengt de laatste uren of dagen door in een soort semi-trance.
